ಹೃದಮ್ಭೋಜೇ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಜಲಜಲದಶ್ಯಾಮಲತನುಃ
ಸರೋಜಾಕ್ಷಃ ಸ್ರಗ್ವೀ ಮುಕುಟಕಟಕಾದ್ಯಾಭರಣವಾನ್ ।
ಶರದ್ರಾಕಾನಾಥಪ್ರತಿಮವದನಃ ಶ್ರೀಮುರಲಿಕಾಂ
ವಹನ್ ಧ್ಯೇಯೋ ಗೋಪೀಗಣಪರಿವೃತಃ ಕುಂಕುಮಚಿತಃ ॥ 1॥
ಪಯೋಽಮ್ಭೋಧೇರ್ದ್ವೀಪಾನ್ಮಮಹೃದಯಮಾಯಾಹಿ ಭಗವನ್
ಮಣಿವ್ರಾತಭ್ರಾಜತ್ಕನಕವರಪೀಠಂ ಭಜ ಹರೇ ।
ಸುಚಿಹ್ನೌ ತೇ ಪಾದೌ ಯದುಕುಲಜನೇನೇಜ್ಮಿ ಸುಜಲೈಃ
ಗೃಹಾಣೇದಂ ದೂರ್ವಾಫಲಜಲವದರ್ಘ್ಯಂ ಮುರರಿಪೋ ॥ 2॥
ತ್ವಮಾಚಾಮೋಪೇನ್ದ್ರ ತ್ರಿದಶಸರಿದಮ್ಭೋಽತಿಶಿಶಿರಂ
ಭಜಸ್ವೇಮಂ ಪಂಚಾಮೃತರಚಿತಮಾಪ್ಲಾವಮಘಹನ್ ।
ದ್ಯುನದ್ಯಾಃ ಕಾಲಿನ್ದ್ಯಾ ಅಪಿ ಕನಕಕುಮ್ಭಸ್ಥಿತಮಿದಂ
ಜಲಂ ತೇನ ಸ್ನಾನಂ ಕುರು ಕುರು ಕುರುಷ್ವಾಚಮನಕಮ್ ॥ 3॥
ತಡಿದ್ವರ್ಣೇ ವಸ್ತ್ರೇ ಭಜ ವಿಜಯಕಾನ್ತಾಧಿಹರಣ
ಪ್ರಲಮ್ಬಾರಿಭ್ರಾತರ್ಮೃದುಲಮುಪವೀತಂ ಕುರು ಗಲೇ ।
ಲಲಾಟೇ ಪಾಟೀರಂ ಮೃಗಮದಯುತಂ ಧಾರಯ ಹರೇ
ಗೃಹಾಣೇದಂ ಮಾಲ್ಯಂ ಶತದಲತುಲಸ್ಯಾದಿರಚಿತಮ್ ॥ 4॥
ದಶಾಂಗಂ ಧೂಪಂ ಸದ್ವರದಚರಣಾಗ್ರೇಽರ್ಪಿತಮಯೇ
ಮುಖಂ ದೀಪೇನೇನ್ದುಪ್ರಭವರಜಸಾ ದೇವ ಕಲಯೇ ।
ಇಮೌ ಪಾಣೀ ವಾಣೀಪತಿನುತ ಸಕರ್ಪೂರರಜಸಾ
ವಿಶೋಧ್ಯಾಗ್ರೇ ದತ್ತಂ ಸಲಿಲಮಿದಮಾಚಾಮ ನೃಹರೇ ॥ 5॥
ಸದಾ ತೃಪ್ತಾನ್ನಂ ಷಡ್ರಸವದಖಿಲವ್ಯಂಜನಯುತಂ
ಸುವರ್ಣಾಮತ್ರೇ ಗೋಘೃತಚಷಕಯುಕ್ತೇ ಸ್ಥಿತಮಿದಮ್ ।
ಯಶೋದಾಸೂನೋ ತತ್ಪರಮದಯಯಾಽಶಾನ ಸಖಿಭಿಃ
ಪ್ರಸಾದಂ ವಾಂಛದ್ಭಿಃ ಸಹ ತದನು ನೀರಂ ಪಿಬ ವಿಭೋ ॥ 6॥
ಸಚನ್ದ್ರಂ ತಾಮ್ಬೂಲಂ ಮುಖರುಚಿಕರಂ ಭಕ್ಷಯ ಹರೇ
ಫಲಂ ಸ್ವಾದು ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಿಮಲವದಾಸ್ವಾದಯ ಚಿರಮ್ ।
ಸಪರ್ಯಾಪರ್ಯಾಪ್ತ್ಯೈ ಕನಕಮಣಿಜಾತಂ ಸ್ಥಿತಮಿದಂ
ಪ್ರದೀಪೈರಾರಾತ್ರಿಂ ಜಲಧಿತನಯಾಽಽಶ್ಲಿಷ್ಟ ರಚಯೇ ॥ 7॥
ವಿಜಾತೀಯೈಃ ಪುಷ್ಪೈರಭಿಸುರಭಿಭಿರ್ಬಿಲ್ವತುಲಸೀ-
ಯುತೈಶ್ಚೇಮಂ ಪುಷ್ಪಾಂಜಲಿಮಜಿತ ತೇ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ನಿದಧೇ ।
ತವ ಪ್ರಾದಕ್ಷಿಣ್ಯಕ್ರಮಣಮಘವಿಧ್ವಂಸಿರಚಿತಂ
ಚತುರ್ವಾರಂ ವಿಷ್ಣೋ ಜನಿಪಥಗತಿಶ್ರಾನ್ತವಿದುಷಾ ॥ 8॥
ನಮಸ್ಕಾರೋಽಷ್ಟಾಂಗಃ ಸಕಲದುರಿತಧ್ವಂಸನಪಟುಃ
ಕೃತಂ ನೃತ್ಯಂ ಗೀತಂ ಸ್ತುತಿರಪಿ ರಮಾಕಾನ್ತ ತ ಇಮಮ್ ।
ತವ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ಭೂಯಾದಹಮಪಿ ಚ ದಾಸಸ್ತವ ಚ ದಾಸಸ್ತವ ವಿಭೋ
ಕೃತಂ ಛಿದ್ರಂ ಪೂರ್ಣಂ ಕುರು ಕುರು ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಭಗವನ್ ॥ 9॥
ಸದಾ ಸೇವ್ಯಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಜಲಘನನೀಲಃ ಕರತಲೇ
ದಧಾನೋ ದಧ್ಯನ್ನಂ ತದನು ನವನೀತಂ ಮುರಲಿಕಾಮ್ ।
ಕದಾಚಿತ್ಕಾನ್ತಾನಾಂ ಕುಚಕಲಶಪತ್ರಾಲಿರಚನಾ-
ಸಮಾಸಕ್ತಂ ಸ್ನಿಗ್ಧೈಃ ಸಹ ಶಿಶುವಿಹಾರಂ ವಿರಚಯನ್ ॥ 10॥
ಮಣಿಕರ್ಣೀಚ್ಛಯಾ ಜಾತಮಿದಂ ಮಾನಸಪೂಜನಮ್ ।
ಯಃ ಕುರ್ವೀತೋಷಸಿ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಸೀದತಿ ॥ 11॥
ಇತಿ ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯವಿರಚಿತಂ ಭಗವನ್ಮಾನಸಪೂಜನಮ್ ॥
***********
भगवन्मानसपूजा
हृदम्भोजे कृष्णः सजलजलदश्यामलतनुः
सरोजाक्षः स्रग्वी मुकुटकटकाद्याभरणवान् ।
शरद्राकानाथप्रतिमवदनः श्रीमुरलिकां
वहन् ध्येयो गोपीगणपरिवृतः कुङ्कुमचितः ॥ १॥
पयोऽम्भोधेर्द्वीपान्ममहृदयमायाहि भगवन्
मणिव्रातभ्राजत्कनकवरपीठं भज हरे ।
सुचिह्नौ ते पादौ यदुकुलजनेनेज्मि सुजलैः
गृहाणेदं दूर्वाफलजलवदर्घ्यं मुररिपो ॥ २॥
त्वमाचामोपेन्द्र त्रिदशसरिदम्भोऽतिशिशिरं
भजस्वेमं पञ्चामृतरचितमाप्लावमघहन् ।
द्युनद्याः कालिन्द्या अपि कनककुम्भस्थितमिदं
जलं तेन स्नानं कुरु कुरु कुरुष्वाचमनकम् ॥ ३॥
तडिद्वर्णे वस्त्रे भज विजयकान्ताधिहरण
प्रलम्बारिभ्रातर्मृदुलमुपवीतं कुरु गले ।
ललाटे पाटीरं मृगमदयुतं धारय हरे
गृहाणेदं माल्यं शतदलतुलस्यादिरचितम् ॥ ४॥
दशाङ्गं धूपं सद्वरदचरणाग्रेऽर्पितमये
मुखं दीपेनेन्दुप्रभवरजसा देव कलये ।
इमौ पाणी वाणीपतिनुत सकर्पूररजसा
विशोध्याग्रे दत्तं सलिलमिदमाचाम नृहरे ॥ ५॥
सदा तृप्तान्नं षड्रसवदखिलव्यञ्जनयुतं
सुवर्णामत्रे गोघृतचषकयुक्ते स्थितमिदम् ।
यशोदासूनो तत्परमदययाऽशान सखिभिः
प्रसादं वांछद्भिः सह तदनु नीरं पिब विभो ॥ ६॥
सचन्द्रं ताम्बूलं मुखरुचिकरं भक्षय हरे
फलं स्वादु प्रीत्या परिमलवदास्वादय चिरम् ।
सपर्यापर्याप्त्यै कनकमणिजातं स्थितमिदं
प्रदीपैरारात्रिं जलधितनयाऽऽश्लिष्ट रचये ॥ ७॥
विजातीयैः पुष्पैरभिसुरभिभिर्बिल्वतुलसी-
युतैश्चेमं पुष्पाञ्जलिमजित ते मूर्ध्नि निदधे ।
तव प्रादक्षिण्यक्रमणमघविध्वंसिरचितं
चतुर्वारं विष्णो जनिपथगतिश्रान्तविदुषा ॥ ८॥
नमस्कारोऽष्टाङ्गः सकलदुरितध्वंसनपटुः
कृतं नृत्यं गीतं स्तुतिरपि रमाकान्त त इमम् ।
तव प्रीत्यै भूयादहमपि च दासस्तव च दासस्तव विभो
कृतं छिद्रं पूर्णं कुरु कुरु नमस्तेऽस्तु भगवन् ॥ ९॥
सदा सेव्यः कृष्णः सजलघननीलः करतले
दधानो दध्यन्नं तदनु नवनीतं मुरलिकाम् ।
कदाचित्कान्तानां कुचकलशपत्रालिरचना-
समासक्तं स्निग्धैः सह शिशुविहारं विरचयन् ॥ १०॥
मणिकर्णीच्छया जातमिदं मानसपूजनम् ।
यः कुर्वीतोषसि प्राज्ञस्तस्य कृष्णः प्रसीदति ॥ ११॥
इति श्री शङ्कराचार्यविरचितं भगवन्मानसपूजनम् ॥
**********
भगवन्मानसपूजा
हृदम्भोजे कृष्णः सजलजलदश्यामलतनुः
सरोजाक्षः स्रग्वी मुकुटकटकाद्याभरणवान् ।
शरद्राकानाथप्रतिमवदनः श्रीमुरलिकां
वहन् ध्येयो गोपीगणपरिवृतः कुङ्कुमचितः ॥ १॥
पयोऽम्भोधेर्द्वीपान्ममहृदयमायाहि भगवन्
मणिव्रातभ्राजत्कनकवरपीठं भज हरे ।
सुचिह्नौ ते पादौ यदुकुलजनेनेज्मि सुजलैः
गृहाणेदं दूर्वाफलजलवदर्घ्यं मुररिपो ॥ २॥
त्वमाचामोपेन्द्र त्रिदशसरिदम्भोऽतिशिशिरं
भजस्वेमं पञ्चामृतरचितमाप्लावमघहन् ।
द्युनद्याः कालिन्द्या अपि कनककुम्भस्थितमिदं
जलं तेन स्नानं कुरु कुरु कुरुष्वाचमनकम् ॥ ३॥
तडिद्वर्णे वस्त्रे भज विजयकान्ताधिहरण
प्रलम्बारिभ्रातर्मृदुलमुपवीतं कुरु गले ।
ललाटे पाटीरं मृगमदयुतं धारय हरे
गृहाणेदं माल्यं शतदलतुलस्यादिरचितम् ॥ ४॥
दशाङ्गं धूपं सद्वरदचरणाग्रेऽर्पितमये
मुखं दीपेनेन्दुप्रभवरजसा देव कलये ।
इमौ पाणी वाणीपतिनुत सकर्पूररजसा
विशोध्याग्रे दत्तं सलिलमिदमाचाम नृहरे ॥ ५॥
सदा तृप्तान्नं षड्रसवदखिलव्यञ्जनयुतं
सुवर्णामत्रे गोघृतचषकयुक्ते स्थितमिदम् ।
यशोदासूनो तत्परमदययाऽशान सखिभिः
प्रसादं वांछद्भिः सह तदनु नीरं पिब विभो ॥ ६॥
सचन्द्रं ताम्बूलं मुखरुचिकरं भक्षय हरे
फलं स्वादु प्रीत्या परिमलवदास्वादय चिरम् ।
सपर्यापर्याप्त्यै कनकमणिजातं स्थितमिदं
प्रदीपैरारात्रिं जलधितनयाऽऽश्लिष्ट रचये ॥ ७॥
विजातीयैः पुष्पैरभिसुरभिभिर्बिल्वतुलसी-
युतैश्चेमं पुष्पाञ्जलिमजित ते मूर्ध्नि निदधे ।
तव प्रादक्षिण्यक्रमणमघविध्वंसिरचितं
चतुर्वारं विष्णो जनिपथगतिश्रान्तविदुषा ॥ ८॥
नमस्कारोऽष्टाङ्गः सकलदुरितध्वंसनपटुः
कृतं नृत्यं गीतं स्तुतिरपि रमाकान्त त इमम् ।
तव प्रीत्यै भूयादहमपि च दासस्तव च दासस्तव विभो
कृतं छिद्रं पूर्णं कुरु कुरु नमस्तेऽस्तु भगवन् ॥ ९॥
सदा सेव्यः कृष्णः सजलघननीलः करतले
दधानो दध्यन्नं तदनु नवनीतं मुरलिकाम् ।
कदाचित्कान्तानां कुचकलशपत्रालिरचना-
समासक्तं स्निग्धैः सह शिशुविहारं विरचयन् ॥ १०॥
मणिकर्णीच्छया जातमिदं मानसपूजनम् ।
यः कुर्वीतोषसि प्राज्ञस्तस्य कृष्णः प्रसीदति ॥ ११॥
इति श्री शङ्कराचार्यविरचितं भगवन्मानसपूजनम् ॥
**********
