ಸಂಕಷ್ಟ ನಾಶನಂ ಸಂಕಟಾಷ್ಟಕ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ ಪದ್ಮ ಪುರಾಣೇ सङ्कटाष्टकं

sa.nkaShTanAshanaM sa.nkaTAShTakastotram ..
॥ ಸಂಕಷ್ಟ ನಾಶನಂ ಸಂಕಟಾಷ್ಟಕ ಸ್ತೋತ್ರಮ್ ॥

ಶ್ರೀಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ ।
ಧ್ಯಾನಮ್
ಧ್ಯಾಯೇಽಹಂ ಪರಮೇಶ್ವರೀಂ ದಶಭುಜಾಂ ನೇತ್ರತ್ರಯೋದ್ಭೂಷಿತಾಂ
ಸದ್ಯಃ ಸಂಕಟತಾರಿಣೀಂ ಗುಣಮಯೀಮಾರಕ್ತವರ್ಣಾಂ ಶುಭಾಮ್ ।
ಅಕ್ಷ-ಸ್ರಗ್-ಜಲಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭ-ಕಮಲಂ ಶಂಖಂ ಗದಾ ಬಿಭ್ರತೀಂ
ತ್ರೈಶೂಲಂ ಡಮರೂಶ್ಚ ಖಡ್ಗ-ವಿಧೃತಾಂ ಚಕ್ರಾಭಯಾಢ್ಯಾಂ ಪರಾಮ್ ॥

ಓಂ ನಾರದ ಉವಾಚ
ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ವಜ್ಞ ಸುಖದಾಯಕ ।
ಆಖ್ಯಾತಾನಿ ಸುಪುಣ್ಯಾನಿ ಶ್ರುತಾನಿ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದತಃ ॥ 1॥

ನ ತೃಪ್ತಿಮಧಿಗಚ್ಛಾಮಿ ತವ ವಾಗಮೃತೇನ ಚ ।
ವದಸ್ವೈಕಂ ಮಹಾಭಾಗ ಸಂಕಟಾಖ್ಯಾನಮುತ್ತಮಮ್ ॥ 2॥

ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಜೈಗೀಷವ್ಯೋಽಬ್ರವೀತ್ತತಃ ।
ಸಂಕಷ್ಟನಾಶನಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಶೃಣು ದೇವರ್ಷಿಸತ್ತಮ ॥ 3॥

ದ್ವಾಪರೇ ತು ಪುರಾ ವೃತ್ತೇ ಭ್ರಷ್ಟರಾಜ್ಯೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ ।
ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತೋ ರಾಜ್ಯನಿರ್ವೇದಂ ಪರಮಂ ಗತಃ ॥ 4॥

ತದಾನೀಂ ತು ತತಃ ಕಾಶೀಂ ಪುರೀಂ ಯಾತೋ ಮಹಾಮುನಿಃ
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಃ ಸಹ ಶಿಷ್ಯೈರ್ಮಹಾಯಶಾಃ ॥ 5॥

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಸುಪೂಜಿತಃ ।
ಕಿಮರ್ಥಂ ಮ್ಲಾನವದನ ಏತತ್ತ್ವಂ ಮಾಂ ನಿವೇದಯ ॥ 6॥

ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಉವಾಚ
ಸಂಕಷ್ಟಂ ಮೇ ಮಹತ್ಪ್ರಾಪ್ತಮೇತಾದೃಗ್ವದನಂ ತತಃ ।
ಏತನ್ನಿವಾರಣೋಪಾಯಂ ಕಿಂಚಿದ್ಬ್ರೂಹಿ ಮುನೇ ಮಮ ॥ 7॥

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಉವಾಚ
ಆನನ್ದಕಾನನೇ ದೇವೀ ಸಂಕಟಾ ನಾಮ ವಿಶ್ರುತಾ ।
ವೀರೇಶ್ವರೋತ್ತರೇ ಭಾಗೇ ಪೂರ್ವಂ ಚನ್ದ್ರೇಶ್ವರಸ್ಯ ಚ ॥ 8॥

ಶೃಣು ನಾಮಾಷ್ಟಕಂ ತಸ್ಯಾಃ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಕರಂ ನೃಣಾಮ್ ।
ಸಂಕಟಾ ಪ್ರಥಮಂ ನಾಮ ದ್ವಿತೀಯಂ ವಿಜಯಾ ತಥಾ ॥ 9॥

ತೃತೀಯಂ ಕಾಮದಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಚತುರ್ಥಂ ದುಃಖಹಾರಿಣೀ ।
ಶರ್ವಾಣೀ ಪಂಚಮಂ ನಾಮ ಷಷ್ಠಂ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ತಥಾ ॥ 10॥

ಸಪ್ತಮಂ ಭೀಮನಯನಾ ಸರ್ವರೋಗಹರಾಽಷ್ಟಮಮ್ ।
ನಾಮಾಷ್ಟಕಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಃ ॥ 11॥

ಯಃ ಪಠೇತ್ಪಾಠಯೇದ್ವಾಪಿ ನರೋ ಮುಚ್ಯೇತ ಸಂಕಟಾತ್ ।
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಮೃಷಿರ್ವಾರಾಣಸೀಂ ಯಯೌ ॥ 12॥

ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಾರದೋ ಹರ್ಷನಿರ್ಭರಃ ।
ತತಃ ಸಮ್ಪೂಜಿತಾಂ ದೇವೀಂ ವೀರೇಶ್ವರಸಮನ್ವಿತಾಮ್ ॥ 13॥

ಭುಜೈಸ್ತು ದಶಭಿರ್ಯುಕ್ತಾಂ ಲೋಚನತ್ರಯಭೂಷಿತಾಮ್ ।
ಮಾಲಾಕಮಂಡಲುಯುತಾಂ ಪದ್ಮಶಂಖಗದಾಯುತಾಮ್ ॥ 14॥

ತ್ರಿಶೂಲಡಮರುಧರಾಂ ಖಡ್ಗಚರ್ಮವಿಭೂಷಿತಾಮ್ ।
ವರದಾಭಯಹಸ್ತಾಂ ತಾಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಧಿನನ್ದನಃ ॥ 15॥

ವಾರತ್ರಯಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತು ತತೋ ವಿಷ್ಣುಪುರಂ ಯಯೌ ।
ಏತತ್ಸ್ತೋತ್ರಸ್ಯ ಪಠನಂ ಪುತ್ರಪೌತ್ರವಿವರ್ಧನಮ್ ॥ 16॥

ಸಂಕಷ್ಟನಾಶನಂ ಚೈವ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಮ್ ।
ಗೋಪನೀಯಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಮಹಾವನ್ಧ್ಯಾಪ್ರಸೂತಿಕೃತ್ ॥ 17॥

॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಸಂಕಷ್ಟನಾಶನಂ ಸಂಕಟಾಷ್ಟಕಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥
***********

॥ सङ्कष्टनाशनं संकटाष्टकस्तोत्रम् ॥

श्रीगणेशाय नमः ।
ध्यानम्
ध्यायेऽहं परमेश्वरीं दशभुजां नेत्रत्रयोद्भूषितां
सद्यः सङ्कटतारिणीं गुणमयीमारक्तवर्णां शुभाम् ।
अक्ष-स्रग्-जलपूर्णकुम्भ-कमलं शंखं गदा बिभ्रतीं
त्रैशूलं डमरूश्च खड्ग-विधृतां चक्राभयाढ्यां पराम् ॥

ॐ नारद उवाच
जैगीषव्य मुनिश्रेष्ठ सर्वज्ञ सुखदायक ।
आख्यातानि सुपुण्यानि श्रुतानि त्वत्प्रसादतः ॥ १॥

न तृप्तिमधिगच्छामि तव वागमृतेन च ।
वदस्वैकं महाभाग सङ्कटाख्यानमुत्तमम् ॥ २॥

इति तस्य वचः श्रुत्वा जैगीषव्योऽब्रवीत्ततः ।
सङ्कष्टनाशनं स्तोत्रं श‍ृणु देवर्षिसत्तम ॥ ३॥

द्वापरे तु पुरा वृत्ते भ्रष्टराज्यो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितो राज्यनिर्वेदं परमं गतः ॥ ४॥

तदानीं तु ततः काशीं पुरीं यातो महामुनिः
मार्कण्डेय इति ख्यातः सह शिष्यैर्महायशाः ॥ ५॥

तं दृष्ट्वा स समुत्थाय प्रणिपत्य सुपूजितः ।
किमर्थं म्लानवदन एतत्त्वं मां निवेदय ॥ ६॥

युधिष्ठिर उवाच
सङ्कष्टं मे महत्प्राप्तमेतादृग्वदनं ततः ।
एतन्निवारणोपायं किंचिद्ब्रूहि मुने मम ॥ ७॥

मार्कण्डेय उवाच
आनन्दकानने देवी सङ्कटा नाम विश्रुता ।
वीरेश्वरोत्तरे भागे पूर्वं चन्द्रेश्वरस्य च ॥ ८॥

श‍ृणु नामाष्टकं तस्याः सर्वसिद्धिकरं नृणाम् ।
सङ्कटा प्रथमं नाम द्वितीयं विजया तथा ॥ ९॥

तृतीयं कामदा प्रोक्तं चतुर्थं दुःखहारिणी ।
शर्वाणी पञ्चमं नाम षष्ठं कात्यायनी तथा ॥ १०॥

सप्तमं भीमनयना सर्वरोगहराऽष्टमम् ।
नामाष्टकमिदं पुण्यं त्रिसन्ध्यं श्रद्धयान्वितः ॥ ११॥

यः पठेत्पाठयेद्वापि नरो मुच्येत सङ्कटात् ।
इत्युक्त्वा तु द्विजश्रेष्ठमृषिर्वाराणसीं ययौ ॥ १२॥

इति तस्य वचः श्रुत्वा नारदो हर्षनिर्भरः ।
ततः सम्पूजितां देवीं वीरेश्वरसमन्विताम् ॥ १३॥

भुजैस्तु दशभिर्युक्तां लोचनत्रयभूषिताम् ।
मालाकमण्डलुयुतां पद्मशङ्खगदायुताम् ॥ १४॥

त्रिशूलडमरुधरां खड्गचर्मविभूषिताम् ।
वरदाभयहस्तां तां प्रणम्य विधिनन्दनः ॥ १५॥

वारत्रयं गृहीत्वा तु ततो विष्णुपुरं ययौ ।
एतत्स्तोत्रस्य पठनं पुत्रपौत्रविवर्धनम् ॥ १६॥

सङ्कष्टनाशनं चैव त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
गोपनीयं प्रयत्नेन महावन्ध्याप्रसूतिकृत् ॥ १७॥


॥ इति श्रीपद्मपुराणे सङ्कष्टनाशनं सङ्कटाष्टकं सम्पूर्णम् ॥
************