ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತಸ್ತೋತ್ರಮ್
ಚಿದಂಶಂ ವಿಭುಂ ನಿರ್ಮಲಂ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪಂ
ನಿರೀಹಂ ನಿರಾಕಾರಮೋಂಕಾರಗಮ್ಯಮ್ ।
ಗುಣಾತೀತಮವ್ಯಕ್ತಮೇಕಂ ತುರೀಯಂ
ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಂ ವೇದ ತಸ್ಮೈ ನಮಸ್ತೇ ॥ 1॥
ವಿಶುದ್ಧಂ ಶಿವಂ ಶಾನ್ತಮಾದ್ಯನ್ತಶೂನ್ಯಂ
ಜಗಜ್ಜೀವನಂ ಜ್ಯೋತಿರಾನನ್ದರೂಪಮ್ ।
ಅದಿಗ್ದೇಶಕಾಲವ್ಯವಚ್ಛೇದನೀಯಂ
ತ್ರಯೀ ವಕ್ತಿ ಯಂ ವೇದ ತಸ್ಮೈ ನಮಸ್ತೇ ॥ 2॥
ಮಹಾಯೋಗಪೀಠೇ ಪರಿಭ್ರಾಜಮಾನೇ
ಧರಣ್ಯಾದಿತತ್ತ್ವಾತ್ಮಕೇ ಶಕ್ತಿಯುಕ್ತೇ ।
ಗುಣಾಹಸ್ಕರೇ ವಹ್ನಿಬಿಮ್ಬಾರ್ಧಮಧ್ಯೇ
ಸಮಾಸೀನಮೋಂಕರ್ಣಿಕೇಽಷ್ಟಾಕ್ಷರಾಬ್ಜೇ ॥ 3॥
ಸಮಾನೋದಿತಾನೇಕಸೂರ್ಯೇನ್ದುಲೋಟಿ-
ಪ್ರಭಾಪೂರತುಲ್ಯದ್ಯುತಿಂ ದುರ್ನಿರೀಕ್ಷಮ್ ।
ನ ಶೀತಂ ನ ಚೋಷ್ಣಂ ಸುವರ್ಣಾವದಾತ-
ಪ್ರಸನ್ನಂ ಸದಾನನ್ದಸಂವಿತ್ಸ್ವರೂಪಮ್ ॥ 4॥
ಸುನಾಸಾಪುಟಂ ಸುನ್ದರಭ್ರೂಲಲಾಟಂ
ಕಿರೀಟೋಚಿತಾಕುಂಚಿತಸ್ನಿಗ್ಧಕೇಶಮ್ ।
ಸ್ಫುರತ್ಪುಂಡರೀಕಾಭಿರಾಮಾಯತಾಕ್ಷಂ
ಸಮುತ್ಫುಲ್ಲರತ್ನಪ್ರಸೂನಾವತಂಸಮ್ ॥ 5॥
ಲಸತ್ಕುಂಡಲಾಮೃಷ್ಟಗಂಡಸ್ಥಲಾನ್ತಂ
ಜಪಾರಾಗಚೋರಾಧರಂ ಚಾರುಹಾಸಮ್ ।
ಅಲಿವ್ಯಾಕುಲಾಮೋಲಿಮನ್ದಾರಮಾಲಂ
ಮಹೋರಸ್ಫುರತ್ಕೌಸ್ತುಭೋದಾರಹಾರಮ್ ॥ 6॥
ಸುರತ್ನಾಂಗದೈರನ್ವಿತಂ ಬಾಹುದಂಡೈ-
ಶ್ಚತುರ್ಭಿಶ್ಚಲತ್ಕಂಕಣಾಲಂಕೃತಾಗ್ರೈಃ ।
ಉದಾರೋದರಾಲಂಕೃತಂ ಪೀತವಸ್ತ್ರಂ
ಪದದ್ವನ್ದ್ವನಿರ್ಧೂತಪದ್ಮಾಭಿರಾಮಮ್ ॥ 7॥
ಸ್ವಭಕ್ತೇಷು ಸನ್ದರ್ಶಿತಾಕಾರಮೇವಂ
ಸದಾ ಭಾವಯನ್ಸಂನಿರುದ್ಧೇನ್ದ್ರಿಯಾಶ್ವಃ ।
ದುರಾಪಂ ನರೋ ಯಾತಿ ಸಂಸಾರಪಾರಂ
ಪರಸ್ಮೈ ಪರೇಭ್ಯೋಽಪಿ ತಸ್ಮೈ ನಮಸ್ತೇ ॥ 8॥
ಶ್ರಿಯಾ ಶಾತಕುಮ್ಭದ್ಯುತಿಸ್ನಿಗ್ಧಕಾನ್ತ್ಯಾ
ಧರಣ್ಯಾ ಚ ದೂರ್ವಾದಲಶ್ಯಾಮಲಾಂಗ್ಯಾ ।
ಕಲತ್ರದ್ವಯೇನಾಮುನಾ ತೋಷಿತಾಯ
ತ್ರಿಲೋಕೀಗೃಹಸ್ಥಾಯ ವಿಷ್ಣೋ ನಮಸ್ತೇ ॥ 9॥
ಶರೀರಂ ಕಲತ್ರಂ ಸುತಂ ಬನ್ಧುವರ್ಗಂ
ವಯಸ್ಯಂ ಧನಂ ಸದ್ಮ ಭೃತ್ಯಂ ಭುವಂ ಚ ।
ಸಮಸ್ತಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಹಾ ಕಷ್ಟಮೇಕೋ
ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ದುಃಖೇನ ದೂರಂ ಕಿಲಾಹಮ್ ॥ 10॥
ಜರೇಯಂ ಪಿಶಾಚೀವ ಹಾ ಜೀವತೋ ಮೇ
ವಸಾಮಕ್ತಿ ರಕ್ತಂ ಚ ಮಾಂಸಂ ಬಲಂ ಚ ।
ಅಹೋ ದೇವ ಸೀದಾಮಿ ದೀನಾನುಕಮ್ಪಿ-
ನ್ಕಿಮದ್ಯಾಪಿ ಹನ್ತ ತ್ವಯೋದಾಸಿತವ್ಯಮ್ ॥ 11॥
ಕಫವ್ಯಾಹತೋಷ್ಣೋಲ್ಬಣಶ್ವಾಸವೇಗ-
ವ್ಯಥಾವಿಸ್ಫುರತ್ಸರ್ವಮರ್ಮಾಸ್ಥಿಬನ್ಧಾಮ್ ।
ವಿಚಿನ್ತ್ಯಾಹಮನ್ತ್ಯಾಮಸಂಖ್ಯಾಮವಸ್ಥಾಂ
ಬಿಭೇಮಿ ಪ್ರಭೋ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಪ್ರಸೀದ ॥ 12॥
ಲಪನ್ನಚ್ಯುತಾನನ್ತ ಗೋವಿನ್ದ ವಿಷ್ಣೋ
ಮುರಾರೇ ಹರೇ ನಾಥ ನಾರಾಯಣೇತಿ ।
ಯಥಾನುಸ್ಮರಿಷ್ಯಾಮಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭವನ್ತಂ
ತಥಾ ಮೇ ದಯಾಶೀಲ ದೇವ ಪ್ರಸೀದ ॥ 13॥
ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತಂ ಪಠೇದ್ಯಸ್ತು ಭಕ್ತ್ಯಾ
ಸಮಾಧಾಯ ಚಿತ್ತೇ ಭವನ್ತಂ ಮುರಾರೇ ।
ಸ ಮೋಹಂ ವಿಹಾಯಾಶು ಯುಷ್ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾ-
ತ್ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಯೋಗಂ ವ್ರಜತ್ಯಚ್ಯುತಂ ತ್ವಾಮ್ ॥ 14॥
ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಪರಮಹಂಸಪರಿವ್ರಾಜಕಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ
ಶ್ರೀಗೋವಿನ್ದಭಗವತ್ಪೂಜ್ಯಪಾದಶಿಷ್ಯಸ್ಯ
ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರಭಗವತಃ ಕೃತೌ
ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ॥
***********
श्री विष्णुभुजङ्गप्रयात स्तोत्रम्
चिदंशं विभुं निर्मलं निर्विकल्पं
निरीहं निराकारमोङ्कारगम्यम् ।
गुणातीतमव्यक्तमेकं तुरीयं
परं ब्रह्म यं वेद तस्मै नमस्ते ॥ १॥
विशुद्धं शिवं शान्तमाद्यन्तशून्यं
जगज्जीवनं ज्योतिरानन्दरूपम् ।
अदिग्देशकालव्यवच्छेदनीयं
त्रयी वक्ति यं वेद तस्मै नमस्ते ॥ २॥
महायोगपीठे परिभ्राजमाने
धरण्यादितत्त्वात्मके शक्तियुक्ते ।
गुणाहस्करे वह्निबिम्बार्धमध्ये
समासीनमोङ्कर्णिकेऽष्टाक्षराब्जे ॥ ३॥
समानोदितानेकसूर्येन्दुलोटि-
प्रभापूरतुल्यद्युतिं दुर्निरीक्षम् ।
न शीतं न चोष्णं सुवर्णावदात-
प्रसन्नं सदानन्दसंवित्स्वरूपम् ॥ ४॥
सुनासापुटं सुन्दरभ्रूललाटं
किरीटोचिताकुञ्चितस्निग्धकेशम् ।
स्फुरत्पुण्डरीकाभिरामायताक्षं
समुत्फुल्लरत्नप्रसूनावतंसम् ॥ ५॥
लसत्कुण्डलामृष्टगण्डस्थलान्तं
जपारागचोराधरं चारुहासम् ।
अलिव्याकुलामोलिमन्दारमालं
महोरस्फुरत्कौस्तुभोदारहारम् ॥ ६॥
सुरत्नाङ्गदैरन्वितं बाहुदण्डै-
श्चतुर्भिश्चलत्कङ्कणालंकृताग्रैः ।
उदारोदरालंकृतं पीतवस्त्रं
पदद्वन्द्वनिर्धूतपद्माभिरामम् ॥ ७॥
स्वभक्तेषु सन्दर्शिताकारमेवं
सदा भावयन्संनिरुद्धेन्द्रियाश्वः ।
दुरापं नरो याति संसारपारं
परस्मै परेभ्योऽपि तस्मै नमस्ते ॥ ८॥
श्रिया शातकुम्भद्युतिस्निग्धकान्त्या
धरण्या च दूर्वादलश्यामलाङ्ग्या ।
कलत्रद्वयेनामुना तोषिताय
त्रिलोकीगृहस्थाय विष्णो नमस्ते ॥ ९॥
शरीरं कलत्रं सुतं बन्धुवर्गं
वयस्यं धनं सद्म भृत्यं भुवं च ।
समस्तं परित्यज्य हा कष्टमेको
गमिष्यामि दुःखेन दूरं किलाहम् ॥ १०॥
जरेयं पिशाचीव हा जीवतो मे
वसामक्ति रक्तं च मांसं बलं च ।
अहो देव सीदामि दीनानुकम्पि-
न्किमद्यापि हन्त त्वयोदासितव्यम् ॥ ११॥
कफव्याहतोष्णोल्बणश्वासवेग-
व्यथाविस्फुरत्सर्वमर्मास्थिबन्धाम् ।
विचिन्त्याहमन्त्यामसङ्ख्यामवस्थां
बिभेमि प्रभो किं करोमि प्रसीद ॥ १२॥
लपन्नच्युतानन्त गोविन्द विष्णो
मुरारे हरे नाथ नारायणेति ।
यथानुस्मरिष्यामि भक्त्या भवन्तं
तथा मे दयाशील देव प्रसीद ॥ १३॥
भुजङ्गप्रयातं पठेद्यस्तु भक्त्या
समाधाय चित्ते भवन्तं मुरारे ।
स मोहं विहायाशु युष्मत्प्रसादा-
त्समाश्रित्य योगं व्रजत्यच्युतं त्वाम् ॥ १४॥
इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य
श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य
श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौ
श्रीविष्णुभुजङ्गप्रयातस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
*******
