Guruprarthana Stotram ಗುರು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸ್ತೋತ್ರಮ್
ಪೃಥ್ವೀಮಂಡಲರಾಜಮಾನನೃಪಮೌಲ್ಯಾಭಾತ್ಕಿರೀಟೋಜ್ಜ್ವಲ-
ದ್ರತ್ನಾಭಾಂಚಿತಪಾದಯುಗಲಶ್ರೀಮದ್ಗುರೋ ಸತ್ವರಮ್ ।
ತ್ವತ್ಪಾದೈಕಶರಣ್ಯಮನ್ದಮತಯೇಽಮುಷ್ಮೈ ಜನಾಯ ಪ್ರಭೋ
ಹಸ್ತಾಲಮ್ಬನಮಾದರಾದ್ವಿತರ ಮಾಂ ದುಃಸಂಸೃತೇಸ್ತಾರಯ ॥ 1॥
ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರದೇಶಿಕೇನ್ದ್ರರಚಿತೇ ಪೀಠೇ ಜಗದ್ದೇಶಿಕ
ತ್ವಾದೃಕ್ಷಾಃ ಶಿವರೂಪಿಣೋಽಖಿಲವಿದೋ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಿತಾ ವರ್ತಿತುಮ್ ।
ಯುಕ್ತಂ ಕೋಽಹಮತೀವ ಮನ್ದಧಿಷಣೋ ಬಾಹ್ಯೇಷು ಸಕ್ತೋಽಧುನಾ
ಸ್ಥಾತುಂ ತದ್ಭಗವಾನ್ಭವಾನ್ಕರುಣಯಾ ಮಾಮುದ್ಧರತ್ವಂಜಸಾ ॥ 2॥
ನಿತ್ಯಾನಿತ್ಯವಿವೇಕವಿರಕ್ತಿಶಮಾದಿಮುಮುಕ್ಷುತಾಹೀನಮ್ ।
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಪಾರ್ದ್ರದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಮುಕ್ತ್ಯಧ್ವನಿ ಪಥಿಕಮಾತನುಷ್ವ ಗುರೋ ॥ 3॥
ಜ್ಞಾನೇತರೇಷ್ಟದಾನೇ ಚತುರಾಃ ಕಲ್ಪದ್ರುಮಣಿಮುಖಾಃ ಸನ್ತು ।
ಲೋಕತ್ರಯೇಽಪಿ ಸತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನದವಸ್ತು ತ್ವಯಾ ವಿನಾ ನಾಸ್ತಿ ॥ 4॥
ಪಾಪೀಯಾನಿತಿ ಮತ್ವಾ ಮಾಂ ಯದಿ ಲೋಕೈಕದೇಶಿಕ ತ್ಯಜಸಿ ।
ಸರ್ವಜನತ್ಯಕ್ತಮಿಮಂ ಕೋ ವಾ ಪರಿಪಾಲಯೇತ್ಕೃಪಾಜಲಧೇ ॥ 5॥
ತ್ವತ್ಪಾದಾಮ್ಬುಜಯುಗಲಂ ಹಿತ್ವಾ ನಾನ್ಯಾ ಗತಿರ್ಹಿ ಮೇ ಲೋಕೇ ।
ಇತಿ ಮತ್ವಾ ತವ ಚರಣೌ ಶರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಕರುಣಯಾ ರಕ್ಷ ॥ 6॥
ನಾಸ್ತಿಕ್ಯತಮಸಿ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಜನಾನಾಂ ಹೃದಮ್ಬುಜಾತಾನಿ ।
ಮಲಿನೀಕುರ್ವತಿ ಧರ್ಮೇ ಪ್ರಾಯೋ ನಷ್ಟೇ ಸದಾಶಿವೋ ಭಗವಾನ್ ॥ 7॥
ಗುರುರೂಪೇಣ ಧರಾಯಾಮವತೀರ್ಯಾಖಿಲಜನಾನವನ್ವಿಪದಃ ।
ಧಿಕ್ಕೃತಸೂರ್ಯಮಹೋಭಿರ್ನಾಸ್ತಿಕ್ಯತಮೋ ವಿನಾಶ್ಯ ದುರ್ವಾರಮ್ ॥ 8॥
ಕೃತ್ವಾಽನೇಕಾಮಾನುಷಕಾರ್ಯಾಣಿ ಜನೈಃ ಸಮರ್ಚಿತೋ ನಿಖಿಲೈಃ ।
ತದ್ವಿದಿತಶಂಕರಾಂಶಃ ಲೇಭೇ ಸ್ವಂ ಧಾಮ ಖಲು ವಿಸೃಷ್ಟಾಂಗಃ ॥ 9॥
ತತ್ತಾದೃಙ್ಮಹಿಮಾನಂ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹನಿಬದ್ಧದೀಕ್ಷಮಹಮ್ ।
ವೈರಾಗ್ಯದಾನನಿರತಂ ಶರಣಂ ಕರವಾಣಿ ದೇಶಿಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ॥ 10॥
ಯನ್ನೈಸರ್ಗಿಕಕರುಣಾಲೇಶಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಾನವಾ ಜಗತಿ ।
ಸ್ವೀಯಾಚಾರರತಾಃ ಸ್ಯುಸ್ತಂ ದೇಶಿಕವರ್ಯಮಾದರಾನ್ನೌಮಿ ॥ 11॥
ಶ್ರೀಮದ್ದೇಶಿಕವರ್ಯಾನ್ವನ್ದೇಽನುದಿನಂ ಶಿವಾಭಿನವಪೂರ್ವಾನ್ ।
ಸಚ್ಚಿತ್ಸುಖರೂಪಾನ್ ಸದ್ವಿದ್ಯಾಂ ದದತಃ ಸ್ವಪಾದನಮ್ರೇಭ್ಯಃ ॥ 12॥
ಇತಿ ಶ್ರೀಜಗದ್ರುರು ಶ್ರೀಶೃಂಗೇರೀಪೀಠಾಧಿಪ ಶ್ರೀಚನ್ದ್ರಶೇಖರಭಾರತೀ
ಶ್ರೀಪಾದೈಃ ವಿರಚಿತಾ ಗುರುಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ।
***********
गुरु प्रार्थना स्तोत्रम्
पृथ्वीमण्डलराजमाननृपमौल्याभात्किरीटोज्ज्वल-
द्रत्नाभाञ्चितपादयुगलश्रीमद्गुरो सत्वरम् ।
त्वत्पादैकशरण्यमन्दमतयेऽमुष्मै जनाय प्रभो
हस्तालम्बनमादराद्वितर मां दुःसंसृतेस्तारय ॥ १॥
श्रीमच्छङ्करदेशिकेन्द्ररचिते पीठे जगद्देशिक
त्वादृक्षाः शिवरूपिणोऽखिलविदो ब्रह्मस्थिता वर्तितुम् ।
युक्तं कोऽहमतीव मन्दधिषणो बाह्येषु सक्तोऽधुना
स्थातुं तद्भगवान्भवान्करुणया मामुद्धरत्वञ्जसा ॥ २॥
नित्यानित्यविवेकविरक्तिशमादिमुमुक्षुताहीनम् ।
दृष्ट्वा कृपार्द्रदृष्ट्या मुक्त्यध्वनि पथिकमातनुष्व गुरो ॥ ३॥
ज्ञानेतरेष्टदाने चतुराः कल्पद्रुमणिमुखाः सन्तु ।
लोकत्रयेऽपि सत्यं ज्ञानदवस्तु त्वया विना नास्ति ॥ ४॥
पापीयानिति मत्वा मां यदि लोकैकदेशिक त्यजसि ।
सर्वजनत्यक्तमिमं को वा परिपालयेत्कृपाजलधे ॥ ५॥
त्वत्पादाम्बुजयुगलं हित्वा नान्या गतिर्हि मे लोके ।
इति मत्वा तव चरणौ शरणं प्राप्तोऽस्मि करुणया रक्ष ॥ ६॥
नास्तिक्यतमसि लोके सर्वजनानां हृदम्बुजातानि ।
मलिनीकुर्वति धर्मे प्रायो नष्टे सदाशिवो भगवान् ॥ ७॥
गुरुरूपेण धरायामवतीर्याखिलजनानवन्विपदः ।
धिक्कृतसूर्यमहोभिर्नास्तिक्यतमो विनाश्य दुर्वारम् ॥ ८॥
कृत्वाऽनेकामानुषकार्याणि जनैः समर्चितो निखिलैः ।
तद्विदितशङ्करांशः लेभे स्वं धाम खलु विसृष्टाङ्गः ॥ ९॥
तत्तादृङ्महिमानं लोकानुग्रहनिबद्धदीक्षमहम् ।
वैराग्यदाननिरतं शरणं करवाणि देशिकं भक्त्या ॥ १०॥
यन्नैसर्गिककरुणालेशमनुप्राप्य मानवा जगति ।
स्वीयाचाररताः स्युस्तं देशिकवर्यमादरान्नौमि ॥ ११॥
श्रीमद्देशिकवर्यान्वन्देऽनुदिनं शिवाभिनवपूर्वान् ।
सच्चित्सुखरूपान् सद्विद्यां ददतः स्वपादनम्रेभ्यः ॥ १२॥
इति श्रीजगद्रुरु श्रीशृङ्गेरीपीठाधिप श्रीचन्द्रशेखरभारती
श्रीपादैः विरचिता गुरुप्रार्थना स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।
*************
ಪೃಥ್ವೀಮಂಡಲರಾಜಮಾನನೃಪಮೌಲ್ಯಾಭಾತ್ಕಿರೀಟೋಜ್ಜ್ವಲ-
ದ್ರತ್ನಾಭಾಂಚಿತಪಾದಯುಗಲಶ್ರೀಮದ್ಗುರೋ ಸತ್ವರಮ್ ।
ತ್ವತ್ಪಾದೈಕಶರಣ್ಯಮನ್ದಮತಯೇಽಮುಷ್ಮೈ ಜನಾಯ ಪ್ರಭೋ
ಹಸ್ತಾಲಮ್ಬನಮಾದರಾದ್ವಿತರ ಮಾಂ ದುಃಸಂಸೃತೇಸ್ತಾರಯ ॥ 1॥
ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರದೇಶಿಕೇನ್ದ್ರರಚಿತೇ ಪೀಠೇ ಜಗದ್ದೇಶಿಕ
ತ್ವಾದೃಕ್ಷಾಃ ಶಿವರೂಪಿಣೋಽಖಿಲವಿದೋ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಿತಾ ವರ್ತಿತುಮ್ ।
ಯುಕ್ತಂ ಕೋಽಹಮತೀವ ಮನ್ದಧಿಷಣೋ ಬಾಹ್ಯೇಷು ಸಕ್ತೋಽಧುನಾ
ಸ್ಥಾತುಂ ತದ್ಭಗವಾನ್ಭವಾನ್ಕರುಣಯಾ ಮಾಮುದ್ಧರತ್ವಂಜಸಾ ॥ 2॥
ನಿತ್ಯಾನಿತ್ಯವಿವೇಕವಿರಕ್ತಿಶಮಾದಿಮುಮುಕ್ಷುತಾಹೀನಮ್ ।
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಪಾರ್ದ್ರದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಮುಕ್ತ್ಯಧ್ವನಿ ಪಥಿಕಮಾತನುಷ್ವ ಗುರೋ ॥ 3॥
ಜ್ಞಾನೇತರೇಷ್ಟದಾನೇ ಚತುರಾಃ ಕಲ್ಪದ್ರುಮಣಿಮುಖಾಃ ಸನ್ತು ।
ಲೋಕತ್ರಯೇಽಪಿ ಸತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನದವಸ್ತು ತ್ವಯಾ ವಿನಾ ನಾಸ್ತಿ ॥ 4॥
ಪಾಪೀಯಾನಿತಿ ಮತ್ವಾ ಮಾಂ ಯದಿ ಲೋಕೈಕದೇಶಿಕ ತ್ಯಜಸಿ ।
ಸರ್ವಜನತ್ಯಕ್ತಮಿಮಂ ಕೋ ವಾ ಪರಿಪಾಲಯೇತ್ಕೃಪಾಜಲಧೇ ॥ 5॥
ತ್ವತ್ಪಾದಾಮ್ಬುಜಯುಗಲಂ ಹಿತ್ವಾ ನಾನ್ಯಾ ಗತಿರ್ಹಿ ಮೇ ಲೋಕೇ ।
ಇತಿ ಮತ್ವಾ ತವ ಚರಣೌ ಶರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಕರುಣಯಾ ರಕ್ಷ ॥ 6॥
ನಾಸ್ತಿಕ್ಯತಮಸಿ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಜನಾನಾಂ ಹೃದಮ್ಬುಜಾತಾನಿ ।
ಮಲಿನೀಕುರ್ವತಿ ಧರ್ಮೇ ಪ್ರಾಯೋ ನಷ್ಟೇ ಸದಾಶಿವೋ ಭಗವಾನ್ ॥ 7॥
ಗುರುರೂಪೇಣ ಧರಾಯಾಮವತೀರ್ಯಾಖಿಲಜನಾನವನ್ವಿಪದಃ ।
ಧಿಕ್ಕೃತಸೂರ್ಯಮಹೋಭಿರ್ನಾಸ್ತಿಕ್ಯತಮೋ ವಿನಾಶ್ಯ ದುರ್ವಾರಮ್ ॥ 8॥
ಕೃತ್ವಾಽನೇಕಾಮಾನುಷಕಾರ್ಯಾಣಿ ಜನೈಃ ಸಮರ್ಚಿತೋ ನಿಖಿಲೈಃ ।
ತದ್ವಿದಿತಶಂಕರಾಂಶಃ ಲೇಭೇ ಸ್ವಂ ಧಾಮ ಖಲು ವಿಸೃಷ್ಟಾಂಗಃ ॥ 9॥
ತತ್ತಾದೃಙ್ಮಹಿಮಾನಂ ಲೋಕಾನುಗ್ರಹನಿಬದ್ಧದೀಕ್ಷಮಹಮ್ ।
ವೈರಾಗ್ಯದಾನನಿರತಂ ಶರಣಂ ಕರವಾಣಿ ದೇಶಿಕಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ॥ 10॥
ಯನ್ನೈಸರ್ಗಿಕಕರುಣಾಲೇಶಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಾನವಾ ಜಗತಿ ।
ಸ್ವೀಯಾಚಾರರತಾಃ ಸ್ಯುಸ್ತಂ ದೇಶಿಕವರ್ಯಮಾದರಾನ್ನೌಮಿ ॥ 11॥
ಶ್ರೀಮದ್ದೇಶಿಕವರ್ಯಾನ್ವನ್ದೇಽನುದಿನಂ ಶಿವಾಭಿನವಪೂರ್ವಾನ್ ।
ಸಚ್ಚಿತ್ಸುಖರೂಪಾನ್ ಸದ್ವಿದ್ಯಾಂ ದದತಃ ಸ್ವಪಾದನಮ್ರೇಭ್ಯಃ ॥ 12॥
ಇತಿ ಶ್ರೀಜಗದ್ರುರು ಶ್ರೀಶೃಂಗೇರೀಪೀಠಾಧಿಪ ಶ್ರೀಚನ್ದ್ರಶೇಖರಭಾರತೀ
ಶ್ರೀಪಾದೈಃ ವಿರಚಿತಾ ಗುರುಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಮ್ ।
***********
गुरु प्रार्थना स्तोत्रम्
पृथ्वीमण्डलराजमाननृपमौल्याभात्किरीटोज्ज्वल-
द्रत्नाभाञ्चितपादयुगलश्रीमद्गुरो सत्वरम् ।
त्वत्पादैकशरण्यमन्दमतयेऽमुष्मै जनाय प्रभो
हस्तालम्बनमादराद्वितर मां दुःसंसृतेस्तारय ॥ १॥
श्रीमच्छङ्करदेशिकेन्द्ररचिते पीठे जगद्देशिक
त्वादृक्षाः शिवरूपिणोऽखिलविदो ब्रह्मस्थिता वर्तितुम् ।
युक्तं कोऽहमतीव मन्दधिषणो बाह्येषु सक्तोऽधुना
स्थातुं तद्भगवान्भवान्करुणया मामुद्धरत्वञ्जसा ॥ २॥
नित्यानित्यविवेकविरक्तिशमादिमुमुक्षुताहीनम् ।
दृष्ट्वा कृपार्द्रदृष्ट्या मुक्त्यध्वनि पथिकमातनुष्व गुरो ॥ ३॥
ज्ञानेतरेष्टदाने चतुराः कल्पद्रुमणिमुखाः सन्तु ।
लोकत्रयेऽपि सत्यं ज्ञानदवस्तु त्वया विना नास्ति ॥ ४॥
पापीयानिति मत्वा मां यदि लोकैकदेशिक त्यजसि ।
सर्वजनत्यक्तमिमं को वा परिपालयेत्कृपाजलधे ॥ ५॥
त्वत्पादाम्बुजयुगलं हित्वा नान्या गतिर्हि मे लोके ।
इति मत्वा तव चरणौ शरणं प्राप्तोऽस्मि करुणया रक्ष ॥ ६॥
नास्तिक्यतमसि लोके सर्वजनानां हृदम्बुजातानि ।
मलिनीकुर्वति धर्मे प्रायो नष्टे सदाशिवो भगवान् ॥ ७॥
गुरुरूपेण धरायामवतीर्याखिलजनानवन्विपदः ।
धिक्कृतसूर्यमहोभिर्नास्तिक्यतमो विनाश्य दुर्वारम् ॥ ८॥
कृत्वाऽनेकामानुषकार्याणि जनैः समर्चितो निखिलैः ।
तद्विदितशङ्करांशः लेभे स्वं धाम खलु विसृष्टाङ्गः ॥ ९॥
तत्तादृङ्महिमानं लोकानुग्रहनिबद्धदीक्षमहम् ।
वैराग्यदाननिरतं शरणं करवाणि देशिकं भक्त्या ॥ १०॥
यन्नैसर्गिककरुणालेशमनुप्राप्य मानवा जगति ।
स्वीयाचाररताः स्युस्तं देशिकवर्यमादरान्नौमि ॥ ११॥
श्रीमद्देशिकवर्यान्वन्देऽनुदिनं शिवाभिनवपूर्वान् ।
सच्चित्सुखरूपान् सद्विद्यां ददतः स्वपादनम्रेभ्यः ॥ १२॥
इति श्रीजगद्रुरु श्रीशृङ्गेरीपीठाधिप श्रीचन्द्रशेखरभारती
श्रीपादैः विरचिता गुरुप्रार्थना स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।
*************
