ಉಮಾ ಶತಕಮ್ ರಮಣ ಮಹರ್ಷಿ ವಿರಚಿತಮ್ उमा शतकं uma shatakam

umA shatakam ..
॥ ಉಮಾ ಶತಕಮ್ ॥

ಪ್ರಥಮಂ ದಶಕಮ್ (ಆರ್ಯಾವೃತ್ತಮ್)

ಫುಲ್ಲತ್ವಂ ರವಿದೀಧಿತಿನಿರಪೇಕ್ಷಮುಮಾಮುಖ್ಯಾಬ್ಜಸ್ಯ ।
ಪೂರ್ಣಂ ಕರೋತು ಮಾನಸಮಭಿಲಾಷಂ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಜುಷಾಮ್ ॥ 1॥

ಕೈಲಾಸವಾಸಿನೀ ವಾ ಧವಲದ್ಯುತಿಬಿಮ್ಬನಿಲಯಾ ವಾ ।
ಆಕಾಶಾನ್ತರಪೀಠಸ್ಥಿತೋತ ಮೇ ದೇವತಾ ಭವತಿ ॥ 2॥

ಆಕಾಶಾನ್ತರಪೀಠಸ್ಥಿತೈವ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಪರಾಶಕ್ತಿಃ ।
ತಸ್ಯಾ ಅಂಶವ್ಯಕ್ತೀ ಶಶಿನಿ ಸಿತಾದ್ರೌ ಚ ರಾಜನ್ತ್ಯೌ ॥ 3॥

ಸಂಕಲ್ಪವಾತಸಂಗಾದಾನನ್ದರಸೋ ಘನೀಭೂತಃ ।
ಅನ್ತರ್ವ್ಯಾಪಕಶಕ್ತೇಃ ಸಮಪದ್ಯತ ತೇ ವಪುರ್ಮಾತಃ ॥ 4॥

ಇಚ್ಛಾವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯಾತ್ತೇಜಃಪಟಲೋ ಘನೀಭೂತಃ ।
ಅನ್ತರ್ವ್ಯಾಪಕಶಕ್ತೇಃ ಸಮಪದ್ಯತ ತೇ ವಿಭೋರ್ಗಾತ್ರಮ್ ॥ 5॥

ಇಚ್ಛಾಯೋಗಾತ್ತೇಜಸಿ ತವ ಭಾಗಃ ಕಶ್ಚಿದಸ್ತೀಶೇ ।
ವಿಜ್ಞಾನಯೋಗತೋ ಮುದಿ ಭಾಗ್ಯಸ್ತ್ವಯಿ ಕಶ್ಚಿದೀಶಸ್ಯ ॥ 6॥

ಸಮ್ರಾಜೌ ಶಶಭೃತಿ ಯೌ ಗೃಹವನ್ತೌ ಯೌ ಚ ಸಿತಗಿರಿಣಾ ।
ತದಿದಂ ಯುವಯೋರ್ಮಾಯಾ ವೇಷಾನ್ತರಮಿಥುನಯುಗಲಮುಮೇ ॥ 7॥

ಯದ್ಯಪಿ ವಿಭೂತಿರಧಿಕಂ ಯುವಯೋರ್ವಿಶ್ವಾಮ್ಬಿಕೇ ಭವತಿ ।
ಮಿಥುನೇ ತಥಾಪ್ಯಮೂ ವಾಂ ನೇದಿಷ್ಠೇ ದೇವಿ ಪಶ್ಯಾಮಃ ॥ 8॥

ದಮ್ಪತ್ಯೋರ್ಭಗವತಿ ವಾಂ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬೌ ಭಾಸ್ಕರೇ ಭವತಃ ।
ದೇಹಭುವೌ ಭೂಚಕ್ರಸ್ವಪ್ನಪ್ರವ್ಯಕ್ತ್ತೀ ಸುಧಾಮಹಸಿ ॥ 9॥

ದೇಹೇ ಭುವಃ ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬಃ ಪ್ರಾಣನ್ಮೂಲಸ್ಯ ನೇದೀಯಾನ್ ।
ಪ್ರತಿಬಿಮ್ಬವ್ಯಕ್ತ್ತೇಶ್ಚ ಸ್ವಪ್ನವ್ಯಕ್ತ್ತಿಶ್ಚ ನೇದಿಷ್ಠಾ ॥ 10॥



ದ್ವಿತೀಯಂ ದಶಕಮ್ (ವಸನ್ತತಿಲಕಾವೃತ್ತಮ್)

ಕಾಶ್ಮೀರಮುನ್ನತಪಯೋಧರಕುಮ್ಭಸೀಮ್ನಿ
ಸ್ರಿಗ್ಧಂ ಪ್ರದಿಗ್ಧಮುಮಯಾ ಶರಣಂ ಮಮಾಸ್ತು ।
ಭೇತ್ತಾ ಪುರಾಮುಪರಿ ಭಸ್ಮನ ಏವ ಧತ್ತೇ
ರಾಗಸ್ಯ ಚಿಹ್ನಮಿವ ಯತ್ಪರಿರಮ್ಭಲಗ್ನಮ್ ॥ 11॥

ಅಸ್ಮಾಕಮಮ್ಬುದಘನಸ್ತನಿತೋಪಮೇಷು
ಹೇರಮ್ಬಬೃಂಹಿತವಿಭೂತಿಷು ಭಾಷಿತೇಷು ।
ಸಿದ್ಧೋದ್ಯಮಾನಮತಿಲಙ್ಧ್ಯ ನಿಜಾಪದಾನಂ
ಬದ್ಧಶ್ರುತಿರ್ಭವತು ಭರ್ಗಗೃಹಸ್ಯ ನೇತ್ರೀ ॥ 12॥

ಸನ್ದೇಹ ಏಷ ಮಮ ಚನ್ದ್ರಕಲಾಧರಸ್ಯ
ಶುದ್ಧಾನ್ತಸುನ್ದರಿ ಮನಾಂಸಿ ಸತಾಂ ತವಾಙ್ಧ್ರಿಃ ।
ಶುದ್ಧಾನಿ ಕಿಂ ವಿಶತಿ ಕಿನ್ನು ಭಜನ್ತಿ ಶುದ್ಧಿಮ್
ಅಙ್ಧ್ರೇ ಪ್ರವೇಶಮನು ತಾನಿ ವಿಧೂಯ ಪಂಕಮ್ ॥ 13॥

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪಾಲನವಿಧಾಯಿ ವಿಕಸ್ವರಾಬ್ಜ-
ಶೋಭಾವಿಡಮ್ಬಿ ಮಣಿಪೀಠತಟೀವಿಲಮ್ಬಿ ।
ಕ್ಷೇಮಪ್ರದಾಯಿ ಹೃದಯೇ ಚರಣಂ ನ್ಯಧಾಯಿ
ಕಿಂವಾ ನ ತೇ ನಗಸುತೇ ಯದಿ ಯಂ ವಿಪನ್ನಃ ॥ 14॥

ವಿಘ್ನಾನಿ ಯನ್ಮುಹುರಿದಂ ಹೃದಯಂ ಚಲಂ ಯತ್
ಸೌಖ್ಯಂ ನ ಕಿಂಚಿದಪಿ ಯದ್ಯದುಪರ್ಯಸೌಖ್ಯಮ್ ।
ತ್ವಾಮಾಶ್ರಿತಸ್ಯ ಚ ಮಮಾಖಿಲಲೋಕರಾಜ್ಞೀ
ಮತ್ತಃ ಪರೋ ಜಗತಿ ಕೋ ಮನುಜೇಷು ಕಲ್ಕೀ ॥ 15॥

ಮಾ ಭೂನ್ನಿದೇಶವಚನಂ ನಯನಾಂಚಲಸ್ಯ
ಮಾಭೂತ್ಪ್ರಸಾರಣಮಯಿ ತ್ಯಜ ನಿರ್ದಯತ್ವಮ್ ।
ಅಂಗೀಕುರು ಸ್ತುತಗುಣೇ ಚರಣಾಮ್ಬುಜಂ ತೇ
ಧ್ಯಾತುಂ ತದೇವ ಬಹು ಮೇ ಭುವನಸ್ಯ ಮಾತಃ ॥ 16॥

ಕಾಮಂ ದದಾತು ನ ದಾದತು ಮನೋ ಧಿನೋತು
ನೋ ವಾ ಧಿನೋತು ನಯತಾದ್ದಿವಮನ್ಯತೋ ವಾ ।
ಆತ್ಮರ್ಪಿತೋಽಯಗಜಾಪದಪಂಕಜಾಯ
ಕಿಂ ಕಾಂಕ್ಷತೇ ಪ್ರತಿಫಲಂ ವಿಪುಲೋಽನುರಾಗಃ ॥ 17॥

ಪಾದಂ ದದಾಸಿ ಮನಸೇ ಕಿನು ಪಾಪಿನೋ ಮೇ
ಪಾರಿಪ್ಲವಾಯ ಭುವನಾಧಿಕವಾಸನಾಯ ।
ದೂರೇ ಸ ತಾವದಚಲೇನ್ದ್ರಕುಮಾರಿಕಾ ಮೇ
ದೇವಿ ಪ್ರಣಾಮಮುರರೀಕುರು ತಾವತಾಽಲಮ್ ॥ 18॥

ಆರಾಧನಂ ತವ ಭವಾನಿ ಯಥಾವಿಧಾನಂ
ಕರ್ತುಂ ಕುಲಾಚಲಕುಮಾರಿ ನ ಪರಯಾಮಿ ।
ಪಾದಾರ್ವಿನ್ದಯುಗಮೇವ ತವಾನತೋಽಹಂ
ಪಾಪಾಕುಲಃ ಶರಣಮೀಶ್ವರಿ ಕಾಂಕ್ಷಮಾಣಃ ॥ 19॥

ಬದ್ಧವ್ರತಾ ಪ್ರಣತಪಾಪನಿವಾರಣೇ ತ್ವಂ
ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಶ್ಚ ಬಹುಪಾಪಸಮಾಕುಲೋಽಹಮ್ ।
ಕರ್ತವ್ಯಮದ್ರಿತನಯೇ ನಿಪುಣಂ ವಿಮೃಶ್ಯ
ನಿರ್ಧಾರಯಾತ್ರ ನ ಯಥಾ ಯಶಸೋ ವಿಲೋಪಃ ॥ 20॥



ತೃತೀಯಂ ದಶಕಮ್ (ಪೃಥ್ವೀವೃತ್ತಮ್)

ವ್ರತಂ ತವ ವಿದನ್ಹೃದಿ ಪ್ರಣತಪಾಪನಾಶೇ ಕೃತಂ
ಫಲಪ್ರವಣಪಾತಕಪ್ರಮಥಿತೋಽಪಿ ನಾಸ್ಮ್ಯಾಕುಲಃ ।
ಭವಾಮಿ ಶಿರಸಾ ನತಸ್ತವ ಭವಾನಿ ಪಾದಾಮ್ಬುಜಂ
ವ್ರತಸ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೇ ಯದಿ ಮತಿರ್ಗತಿರ್ಮೇ ಭವ ॥ 21॥

ತಪಶ್ಚರಿತುಮುತ್ತಮಂ ಪ್ರಯತಿತಂ ಮಯಾನೇಕದಾ
ಪರನ್ತು ಬಹುಲೈರಧೈಃ ಪರಿಣತೈರ್ವೃತೋಽಧ್ವಾ ಮಮ ।
ಅಯಂ ಮಮ ದೃಢೋಽಂಜಲಿಸ್ತನುವಿಯೋಗಕಾಲಾವಧಿ -
ರ್ಯದಿ ತ್ವಮಚಲವ್ರತಾಸ್ಯಚಲಕನ್ಯಕೇ ಮಾಮವ ॥ 22॥

ಅಜೇಯಬಹುಪಾಪಭೃದ್ಭುವಿ ಜನಿಷ್ಯಮಾಣಃ ಖಲಃ
ಕಮೀಶದಯಿತೇ ಪುರಾ ನ ವಿದಿತಸ್ತವಾಯಂ ಜನಃ ।
ವ್ರತಂ ಕೃತಮಿದಂ ತ್ವಯಾ ಪರಮಸಾಹಸೋಪೇತಯಾ
ಕ್ವಾ ವಾ ಜನನಿ ಯೋಷಿತಾಂ ಜಗತಿ ದೀರ್ಘಮಾಲೋಚನಮ್ ॥ 23॥

ಇಹಾಪುರಧಮರ್ಷಣಾನ್ಯಯಶ ಏವ ಭೂತ್ವಾ ಮುಧಾ
ವ್ಯಲೋಕಿ ನಿಯಮೈಸ್ತಥಾ ನ ಬಹುಲೈಶ್ಚಾ ಕಶ್ಚಿಜ್ಜಯಃ ।
ಸ್ಥಿರಂ ನ ಮದಧಕ್ಷಯೇ ಮದಧತೇಜಸಾ ಭೂಯಸಾ
ವ್ರತಂ ಚ ತವ ಕುಂಠಿತಂ ಯದಿ ಮಮೈವ ಕೀರ್ತಿಃ ಪರಾ ॥ 24॥

ಕ್ಷಯೇ ಯದಿ ಮದೇನಸಾಮಸುಕರೇ ನ ಧೀರಂ ಮನೋ
ನ ತೇ ನಗಪತೇಃ ಸುತೇ ಕಿಮಪಿ ಚಿನ್ತ್ಯಮೇತತ್ಕೃತೇ ।
ವ್ರತಂ ವಿಸೃಜ ತನ್ಮುಧಾ ನನು ವಧೂಸ್ವಭಾವಾತ್ಕೃತಂ
ಸ್ಥಿರೀಭವತು ದುರ್ವಿಧಿರ್ಭುವಿ ತವ ಪ್ರಸದಾದ್ಬಲೀ ॥ 25॥

ಕೃತಂ ಪರಮಯತ್ನಶ್ಚಿರಮನುಜ್ಝಿತಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾ
ಭೃತಂ ಬಹುವಿಧೋದ್ಯಮೈರವಿಜಿತಂ ಮಹಾಪಾತಕೈಃ ।
ಗತಂ ಧನತರಂ ಯಶೋ ಜಯತಿ ಪಾಪಜಾತಂ ಮಮ್
ವ್ರತಂ ಚ ತವ ತಾದೃಶಂ ಜನನಿ ಕಸ್ಯ ವಾ ಸ್ಯಾಜ್ಜಯಃ ॥ 26॥

ಮದೀಯದುರಿತಾವಲಿಪ್ರಲಯಕಾಲಕಾದಮ್ಬಿನೀ
ಮದೋನ್ನತವಿಜೃಮ್ಭಣಂ ವೃಜನಭಂಗಬದ್ಧವ್ರತೇ ।
ಭವಪ್ರಿಯತಮೇ ನಿಜಪ್ರಬಲಹುಂಕೃತಿಪ್ರೋದ್ಧತ -
ಪ್ರಭಂಜನಮಹೌಜಸಾ ಶಮಯ ಪಾಲಯಾತ್ಮವ್ರತಮ್ ॥ 27॥

ಅಧಕ್ಷಯವಿಧೌ ತು ತೇ ಪರಿಣತಾ ಪರೀಪಕ್ವತಾ
ವಿಭೇದಕಥನಂ ಕಥಂ ಪೄಥುಲವೈಭವೇ ಯುಜ್ಯತೇ ।
ಇದಂ ತವ ವಿಗರ್ಹಣಂ ಪರಿಣತೈನಸಂ ವಾ ಸ್ತುತಿ -
ರ್ಮನೋ ಯದಿ ಮೃಡಾನಿ ತೇ ಜಗತಿ ಸಾಧ್ಯಮೇವಾಖಿಲಮ್ ॥ 28॥

ಸಹಸ್ರನಯನಾದಿಭಿಃ ಸುರವರೈಃ ಸಮಾರಾಧಿತಾ
ಸಹಸ್ರಕಿರಣಪ್ರಭಾ ಸಿತಮರೀಚಿಶೀತಾ ಮಮ ।
ಸಹಸ್ರದಲಪಂಕಜೇ ಕೃತನಿಕೇತನಾ ದೇಹಿನಾಂ
ಸಹಸ್ರದಲಲೋಚನಾ ದುರಿತಸನ್ತತಿಂ ಕೃನ್ತತು ॥ 29॥

ಸರೋಜಭವಸಂಸ್ತುತಾ ಸಕಲಲೋಕರಾಜ್ಯೇಶ್ವರೀ
ಕರೋಪಮಿತಪಲ್ಲವಾ ಕರುಣಯಾನ್ತರುಲ್ಲೋಲಿತಾ ।
ಉರೋರುಹಭರಾಲಸಾ ಮಯಪುರಾರಿಸಮ್ಮೋಹಿನೀ
ಕರೋತು ಮದಘಕ್ಷಯಂ ಕುಮುದಲೋಚನಾ ಕಾಚನ ॥ 30॥



ಚತುರ್ಥಂ ದಶಕಮ್ (ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತವೃತ್ತಮ್)

ಕಾಲಾಮ್ಭೋಧರಚಾರುಸಾನ್ದ್ರಕಬರಿ ಪೂರ್ಣೇನ್ದುಬಿಮ್ಬಾನನಾ
ತಾಟಂಕದ್ಯುತಿಧೌತಗಂಡಫಲಕಾ ತಾಮ್ಬೂಲರಕ್ತಾಧರಾ ।
ಪ್ರಾಲೇಯದ್ಯುತಿಬಾಲಕೇನ ರಚಿತೋತ್ತಂಸಾ ಹರಾಂಕಾಸನಾ
ಶಾನ್ತಾ ನೂತನಪಲ್ಲವಾಭಚರಣಾ ಭೂತ್ಯೈ ಶಿವಾ ಚಿನ್ತ್ಯತೇ ॥ 31॥

ಶ್ರೀಪಾದಂ ತವಶೈಲರಾಜದುಹಿತಃ ಭಾಸ್ವತ್ಕರಾಸ್ಫಾಲನ -
ಪ್ರೋದ್ಭುದ್ಧಾಮ್ಬುಜಸುನ್ದರಂ ಶ್ರುತಿವಧೂಚೂಡಾತಟೀಲಾಲಿತಮ್ ।
ವನ್ದನ್ತಾಂ ತ್ರಿದಿವೌಕಸೋ ವಶಮಿತಃ ಸಂವಾಹಯತ್ವೀಶ್ವರೋ
ಯೋಗೀ ಧ್ಯಾಯತು ವನ್ದಿವದ್ಭಗವತಿ ಪ್ರಸ್ತೌತಿ ಸೋಽಯಂ ಜನಃ ॥ 32॥

ಯಸ್ಯಾಶ್ಚಾಮರಧಾರಿಣೀ ಸರಸಿಜಪ್ರಾಸಾದಸಂಚಾರಿಣೀ
ವಾಗ್ದೇವೀ ಹೃದಯೇಶ್ವರಪ್ರಭೃತಯೋ ನಾಕೌಕಸಃ ಕಿಂಕರಾಃ ।
ದೇವಃ ಕೈರವಬನ್ಧುಕೋರಕಧರೋ ಲೀಲಾಸಹಾಯಃ ಸಖಾ
ತಸ್ಯಾಃ ಪಾದಸರೋಜವನ್ದಿಪದವೀಂ ಪಾಪ್ತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ಭಾಗ್ಯತಃ ॥ 33॥

ಪಾದಸ್ಯ ಕ್ರಿಯತೇ ಕ್ಷಣಾನ್ತಕತಿಚನ ಧ್ಯಾನಂ ಜಗದ್ಧಾತ್ರಿ ತೇ
ಯತ್ತಸ್ಯೇಭಘಟಾಕುಲಾಂಗನಮಹೀಶ್ರೀರ್ನಾನುರುಪಂ ಫಲಮ್ ।
ನೋದ್ಗಾರೋ ಮಧುಮಾಧುರಿಮದಮುಷಾಂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕೋ ವಾ ಗಿರಾಂ
ಸಾಧೀಯಸ್ತು ಫಲಂ ಯದೀಶ್ವರಿ ಪುನರ್ಧ್ಯಾತುಂ ಮತಿರ್ಜಾಯತೇ ॥ 34॥

ದೇವಿ ತ್ವಚ್ಚರಣಾರವಿನ್ದಯುಗಲಧ್ಯಾನಸ್ಯ ಕೇಚಿತ್ಫಲಂ
ಮನ್ಯನ್ತೇ ರಥವಾಜಿಸಾಮಜವಧೂಸೌಧಾದಿರೂಪಾಂ ಶ್ರಿಯಮ್ ।
ಪೀಯೂಷದ್ರವಸಾರವೈಭವಮುಷಾಂ ವಾಚಾಂ ಪರೇ ಪಾಟವಂ
ಪ್ರಾಜ್ಞಾಃ ಸಾಧನಮಾದಿತಃ ಪರಿಣತೌ ಪಾಹುಃ ಫಲಂ ತತ್ಸ್ವಯಮ್ ॥ 35॥

ಲೋಭಃ ಕುತ್ರಚಿದಸ್ತಿ ಕುತ್ರಚಿದಸೌ ರೋಷಃ ಪರಂ ಭೀಷಣಃ
ಕುತ್ರಾಪ್ಯೇಷ ಮನೋಭವೋಽತಿಮಲಿನೇ ಸ್ವಾನ್ತೇ ನಿಶಾನ್ತೇ ಮಮ ।
ಏತಸ್ಯಾಪ್ಯಹಹಾದ್ರಿರಾಜತನುಜೇ ಕೋಣೇ ತ್ವದೀಯಂ ಪದಂ
ಖೇಟೀಮಸ್ತಕಲಾಲಿತಂ ಶುಚಿತಮಂ ವಾಂಛಾಮಿ ಕರ್ತುಂ ಖಲಃ ॥ 36॥

ಕನ್ದರ್ಪೇಣ ನಿವಾರಿತಂ ಪ್ರಹಸತಾ ಲೋಭೇನ ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸಿತಂ
ಮಾತ್ಸರ್ಯೇಣ ತಿರಸ್ಕೃತಂ ಮದಮಹಾನಾಗೇನ ಚಾಽಭಿದ್ರುತಮ್ ।
ದುರ್ಭ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ಗಲಹಸ್ತಿ ತಂ ಬತ ಪುನಃ ಕ್ರೋಧೇನ ಧೂತಂ ಬಲಾ -
ದಪ್ಯೇತತ್ಪದಮಮ್ಬ ತೇ ವಿಶತಿ ಮೇ ಚೇತೋಽಸ್ಯ ವರ್ಣ್ಯಾ ಕೃಪಾ ॥ 37॥

ಉದ್ದೀಪ್ಯನ್ನಖರಾಂಶುಜಾಲಜಟಿಲಸ್ತ್ವತ್ಪಾದಕಂಠೀರವೋ
ಯಾವನ್ಮೀಲಿತಲೋಚನಃ ಶಶಿಕಲಾಚೂಡಾಮಣೇರ್ವಲ್ಲಭೇ ।
ತಾವಲ್ಲೋಭಕಟಿಪ್ರಖೇಲತಿ ಮುದಂ ಪುಷ್ಣಾತಿ ಕಾಮದ್ವಿಪೋ
ರೋಷದ್ವೀಪಿಪತಿಶ್ಚ ಗರ್ಜತಿತರಾಂ ಮನ್ಮಾನಸೇ ಕಾನನೇ ॥ 38॥

ಚಾಂಚಲ್ಯಂ ಹೃದಯಸ್ಯ ನಶ್ಯನ್ತಿ ಕಥಂ ಯುಷ್ಮತ್ಪ್ರಸಾದಂ ವಿನಾ
ತ್ವಂ ವಾ ದೇವಿ ಕಥಂ ಪ್ರಸೀದಸಿ ಯದಿ ಸ್ಥೈರ್ಯಾದಪೇತಂ ಮನಃ ।
ಅನ್ಯೋನ್ಯಾಶ್ರಯದೋಷ ಏಷ ಸುಮಹಾನನ್ಯಂ ವಿಧಿಂ ಸ್ಥಾಪಯ -
ತ್ಯಸ್ಮಾಕಂ ವರದೇ ತವೋತ ಕರುಣಾಂ ನಿರ್ಹೇತುಕಾಂ ಜನ್ತುಷು ॥ 39॥

ಭಕ್ತಿರ್ಮೇ ತ್ವಯಿ ಭರ್ಗಪತ್ನಿ ಮಹತೀ ಧ್ಯಾತುಂ ಚ ವಾಂಛಾಮಿ ತೇ
ಪಾದಾಮ್ಭೋಜಯುಗಂ ತಥಾಪಿ ಚಲತಾಂ ಚೇತೋ ನ ಮೇ ಮುಂಚತಿ ।
ಕಾಮಾಃ ಸನ್ತಿ ಸಹಸ್ರಶೋ ನಗಸುತೇ ಪಶ್ಚಾದ್ಬ್ರವೀಮ್ಯಗ್ರತಃ
ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಸ್ಥಿರತಾಂ ಪ್ರದೇಹಿ ಕರುಣಾ ಯದ್ಯಸ್ತಿ ತೇ ವಸ್ತುತಃ ॥ 40॥



ಪಂಚಮಂ ದಶಕಮ್ (ಸುಬೋಧಿತಾವೃತ್ತಮ್)

ಉಡುರಾಜಕಲಾಕಲಾಪಕಾನ್ತೇ ಸದಯೇ ಸುನ್ದರಿ ಕೋಮಲಾಂಗಿ ಮಾತಃ ।
ಶ್ರುತಿಪದ್ಮದೃಶಾವತಂಸಿತಂ ತೇ ಪದಪದ್ಮಂ ಪ್ರತಿಭಾತು ಮಾನಸೇ ಮೇ ॥ 41॥

ಅರುಣಾಚಲನಾಥಸದ್ಮನಾಥೇ ಚರಿತಂ ತೇ ಚರಣಸ್ಯ ಧಾತ್ರಿ ಚಿತ್ರಮ್ ।
ಕ್ರಿಯತೇಽಬ್ಜಸನಾಭಿನಾಮುನಾ ಯದ್ಗತಪಂಕೇ ಮುನಿಮಾನಸೇ ನಿವಾಸಃ ॥ 42॥

ಚರಿತಂ ಚರಣಾಮ್ಬುಜನ್ಮನಸ್ತೇ ಪರಮಂ ವಿಸ್ಮಯಮಾತನೋತಿ ಮಾತಃ ।
ಅತಿರಾಗವದಪ್ಯದೋ ವಿಧತೇ ಸಹವಾಸೇನ ಯದನ್ತರಂ ವಿರಾಗಮ್ ॥ 43॥

ಭವಭಾಮಿನಿ ಕರ್ಮಶರ್ಮದಾತುಃ ಭವದೀಯಸ್ಯ ಪದಸ್ಯ ವಿಸ್ಮಯಾಯ ।
ಅಪಿ ಧೂಲಿವಿಧೂಸರಂ ವಿಧತ್ತೇ ಯದಿದಂ ವೀತರಜೋ ಮನೋ ಮುನೀನಾಮ್ ॥ 44॥

ಚರಣಂ ಜಗದಮ್ಬ ಕೈಟಭಾರಿರ್ಯತಮಾನೋಽಪಿ ದದರ್ಶ ನೈವ ಯಸ್ಯ ।
ಸ ಹರಸ್ತವ ದೃಶ್ಯತೇ ವಿಲಗ್ನಶ್ಚರಣೇ ಚಂಡಿ ಚರಾಚರಾಧಿನಾಥಃ ॥ 45॥

ಕಮಲಾಸನಕಂಜಲೋಚನಾದೀನವಮತ್ಯ ತ್ರಿದಶಾನ್ನಗೇಶಕನ್ಯೇ ।
ಅಗುಣೇ ರಮಸೇ ನಗೇಽತ್ರ ಶೋಣೇ ಕ್ವ ಗುಣಾನ್ ಪಶ್ಯತಿ ಜಾತಿಪಕ್ಷಪಾತಃ ॥ 46॥

ಕುಸುಮಾದಪಿ ಕೋಮಲಂ ವಪುಸ್ತೇ ಹೃದಯೇಶಸ್ತ್ವರುಣೋ ಗಿರಿಃ ಕಠೋರಃ ।
ಪ್ರಚಲಾಖುತುರಂಗಮಸ್ಯ ಮಾತಃ ಸಮನುಧ್ಯಾಯ ಬಿಭೇಮಿ ಚೇತಸೇದಮ್ ॥ 47॥

ಯದಸೌ ವಿಹಿತಃ ಸಿತೋಽರುಣಾದ್ರಿಸ್ತವ ಹಾಸೇನ ಸಿತೇನ ನಾತ್ರ ಚಿತ್ರಮ್ ।
ಇದಮದ್ಭುತಮಸ್ಯ ಮಾನಸಂ ಯದ್ವಿಮಲಂ ಪಾರ್ವತಿ ನೀಯತೇಽತಿರಾಗಮ್ ॥ 48॥

ನವಕುಂಕುಮರೇಣುಪಂಕಿಲಸ್ಯ ಸ್ಮರಣಾತ್ತೇ ಸತತಂ ಸ್ತನಾಚಲಸ್ಯ ।
ಸ್ವಯಮಪ್ಯಚಲೋ ಬಭೂವ ಶೋಣಃ ಶಶಿಧಾರೀ ಜಗತಂ ಸವಿತ್ರಿ ಶಂಕೇ ॥ 49॥

ಸ್ಮರಣಾದರುಣಾಚಲಸ್ಯ ಮುಕ್ತ್ತಿಃ ಕಥಮಶ್ಲೀಲಕಪಾಲಭೂಷಣಸ್ಯ ।
ವಪುಷೋಽಧರ್ಮಮುಷ್ಯ ಚೇನ್ನಚೇತಸ್ತಿಮಿರಧ್ವಂಸಿನಿ ಸರ್ವಮಂಗಲೇ ತ್ವಮ್ ॥ 50॥



ಷಷ್ಠಂ ದಶಕಮ್ (ತೂಣಕವೃತ್ತಮ್)

ಗೌರಿ ಚಂಡಿ ಕಾಲಿಕೇ ಗಣಾಧಿನಾಯಕಾಮ್ಬಿಕೇ
ಸ್ಕನ್ದಮಾತರಿನ್ದುಖಂಡಶೇಖರೇ ಪರಾತ್ಪರೇ ।
ವ್ರಜನಾಯಿಕೇ ಪ್ರಪಂಚರಾಜ್ಞಿ ಹೈಮವತ್ಯುಮೇ
ಭರ್ಗಪತ್ನಿ ಪಾಲಯೇತಿ ಗೀಯತಾಂ ಸದಾ ಸಖೇ ॥ 51॥

ವಾಸುದೇವಮುಖ್ಯನಿತ್ಯದೇವಮೌಲಿವಿಸ್ಫುರ-
ದ್ರತ್ರಜಾಲರಶ್ಮಿಜಾತರಂಜಿತಾಙ್ಧ್ರಿಪಂಕಜೇ ।
ಶೀತಭಾನುಬಾಲಚೂಡಚಿತ್ತಬಾಲಡೋಲಿಕೇ
ಶೈಲಪಾಲಬಾಲಿಕೇ ಸದಾ ವದಾಮಿ ನಾಮ ತೇ ॥ 52॥

ಕಲ್ಪವಲ್ಲಿ ಗಾಯತಾಂ ನಿತಮ್ಬಿನೀಮತಲ್ಲಿಕೇ
ನಾಮ ತೇ ವಿಪಶ್ಚಿತೋ ನಿರನ್ತರಂ ಗೃಣನ್ತಿ ಯೇ ।
ದೈತ್ಯಜೈತ್ರಿ ಲೋಕಧಾತ್ರಿ ರಾತ್ರಿರಾಣ್ಣಿಭಾನನೇ
ಶೈಲವಂಶವೈಜಯನ್ತಿ ಜನ್ತವೋ ಜಯನ್ತಿ ತೇ ॥ 53॥

ಆನನೇ ತ್ವದೀಯನಾಮ ಪಾವನಾಚ್ಚ ಪಾವನಂ
ಯಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಪೂರುಷಸ್ಯ ಪೂರುಷಾರ್ಧವಿಗ್ರಹೇ ।
ಸಾನುಮನ್ಮಹೇನ್ದ್ರಪುತ್ರಿ ಸಮ್ಮದಾಯ ಭೂಯಸೇ
ಬನ್ಧನಾಲಯೋಽಪಿ ತಸ್ಯ ನನ್ದನಂ ವನಂ ಯಥಾ ॥ 54॥

ನಾಮಕೀರ್ತನೇಷು ಯಾ ಷಡಾನನಸ್ಯ ಷಡ್ವಿಧಾತ್
ಶಬ್ದತೋಽಪಿ ಭಾಷಿತಾತ್ಪೃಥಕ್ಪದಾಭಿಶೋಭಿತಾತ್ ।
ಉನ್ನತೈಕನಾದತೋ ಗಜಾನನಸ್ಯ ಬೄಂಹಿತಾತ್
ತೃಪ್ತಿಮೇತಿ ಪುತ್ರಯೋಃ ಸಮಾಪಿ ಸಾ ಜಯತ್ಯುಮಾ ॥ 55॥

ಮುಗ್ಧಮಿತ್ರಮಾನಸೇ ಮಹಾನ್ಧಕಾರಬನ್ಧುರೇ
ನಿದ್ರಿತಮುಮಾಂ ನಿಜೇ ಬಹಿರ್ಗವೇಷಯಸ್ಯಹೋ ।
ತತ್ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಪಶ್ಯ ವೇದದೀಪಕೇನ ತಾಂ ತತಃ
ತಾರಶಬ್ದಬೋಧಿತಾಂ ವಿಧಾಯ ಸಾಧಯಾಮೃತಮ್ ॥ 56॥

ಆದಿಮೋ ವಿಭೋಃ ಸುತೋ ಯದೀಯಮೂಲಮಾಶ್ರಿತಃ
ಕುಂಜರಾನನೋ ಬಿಭರ್ತಿ ಸಾಲತಾತನೌ ತತಾ ।
ಅಗ್ರತೋ ದಧಾತಿ ಕಿಂಚಿದಮ್ಬುಜಂ ಮರನ್ದವ -
ತ್ತತ್ರ ಶಕ್ತ್ತಿರುತ್ತಮಾ ಪ್ರಬೋಧಯನ್ತಿ ತಾಂ ವಿದಃ ॥ 57॥

ದ್ವಾದಶಾನ್ತಶಾಯಿನೀ ಹೃದಮ್ಬುಜಾನ್ತರಸ್ಥಿತಾ
ಮಂಡಲದ್ವಯಾಲಯಾ ಸಿತಾದ್ರಿಶೃಗಚಾರಿಣೀ ।
ಸರ್ವಭೂತಜಾಲಭರ್ತುರಾಸನಾರ್ಧಭಾಗಿನೀ
ಭೂತಿಮುತ್ತಮಾಂ ತನೋತು ಭುಭೃತಃ ಸುತಾ ತವ ॥ 58॥

ಕ್ಷತ್ರಮರ್ದನ್ಪ್ರಸೂರಸೂರಿಲೋಕದುರ್ಗಮಾ
ದುರ್ಗಮಾಟವೀವಿಹಾರಲಾಲಸಾ ಮದಾಲಸಾ ।
ನಿತ್ಯಶಕ್ತ್ತಿಪೌರುಷಾ ಮಮಾಂಘ್ರಿಮೂಲವಾಸಿನಃ ।
ಸತ್ಯಕೀರ್ತಿರಾರ್ತಿಜಾಲಹಾರಿಣೀ ಹರತ್ವಧಮ್ ॥ 59॥

ಶಕ್ತ್ತಿಧಾರಿಣಃ ಸವಿತ್ರಿ ಸರ್ವಶಕ್ತ್ತಿಮತ್ಯುಮೇ
ಭಕ್ತಿಮಜ್ಜನೋಗ್ರಪಾಪನಿಗ್ರಹೇ ಧೃತಗ್ರಹೇ ।
ದೇವಮೌಲಿರತ್ನಕಾನ್ತಿಧೌತಪಾದುಕಾಯ ತೇ
ಸರ್ವಮಂಘ್ರಯೇ ಮದಿಯಮಾತ್ಮನಾ ಸಹಾರ್ಪ್ಯತೇ ॥ 60॥



ಸಪ್ತಮಂ ದಶಕಮ್ (ಮದಾಲಸಾವೃತ್ತಮ್)

ಜಮ್ಭಾರಿಮುಖ್ಯಸುರಸಮ್ಭಾವಿತಾ ಬಹುಲದಮ್ಭಾತ್ಮನಾಮಸುಲಭಾ
ಪುಮ್ಭಾವದೃಪ್ತಸನಿಶುಮ್ಭಾದಿಬನ್ಧುಗಣಶುಮ್ಭಾಸುರೇನ್ದ್ರದಮನೀ
ಕುಮ್ಭಾಪಹಾಸಿಕುಚಕುಮ್ಭಾನಘೋರುಜಿತರಮ್ಭಾಽನುರಕ್ತಹೃದಯಾ
ಶಮ್ಭಾವಿಭೇನ್ದ್ರಮುಖಡಿಮ್ಭಾ ಕರೋತು ತವ ಶಂ ಭಾಮಿನೀಮಣಿರುಮಾ ॥ 61॥

ತಾರಾವಲೀತುಲಿತಹಾರಾಲಿಶೋಭಿಕುಚಭಾರಾಽಲಸಾಲಸಗತಿಃ
ಧಾರಾಧರಾಭಕಚಭಾರಾ ಸುಪರ್ವರಿಪುವೀರಾಭಿಮಾನಶಮನೀ ।
ನೀರಾಟಕೇತುಶರಧಾರಾಭದೃಷ್ಟಿರತಿಧೀರಾ ಧರಾಧರಸುತಾ
ವಾರಾಣಸೀವಸತಿ ವಾರಾಶಿತೂಣರತಿರಾರಾಧ್ಯತಾಮಯಿ ಸಖೇ ॥ 62॥

ಖ್ಯಾತಾ ಮುನೀನ್ದ್ರಜನಗೀತಾ ಮಯೂರಹಯಪೋತಾಽತಿಚಿತ್ರಚರಿತಾ
ಶೀತಾಚಲಾಚಿಪತಿಜಾತಾ ಪ್ರಭಾತಯಮತಾತಾವಿಶೇಷಚರಣಾ ।
ಪೂತಾ ಪಿನಾಕಧರಪೀತಾಧರಾ ತ್ರಿದಿವಪಾತಾಲಭೂತಲಜುಷಾಂ
ಸಾ ತಾಪಜಾತಮವಿಗೀತಾಽಖಿಲಂ ಹರತು ಮಾತಾ ಕಟಾಕ್ಷಕಲಯಾ ॥ 63॥

ಖಂಡಾಮೃತದ್ಯುತಿಶಿಖಂಡಾ ಮಹೋಗ್ರತರಭಂಡಾದಿದೈತ್ಯದಮನೀ
ಚಂಡಾಽನಲಾಢ್ಯಕುಲಕುಂಡಾಲಯಾ ವಿಹಿತದಂಡಾ ಖಲಾಯ ಭುವನೇ ।
ಶುಂಡಾಲಭೂಮಿಪತಿತುಂಡಧಿಭೂತತರುಷಂಡಾ ಚಲಾಂಡಘಟಮೃತ್-
ಪಿಂಡಾಯಿತಾ ಸಕಲಪಿಂಡಾನ್ತರಸ್ಥಮಣಿಭಾಂಡಾಯಿತಾಽಸ್ತು ಶರಣಮ್ ॥ 64॥

ರಾಕಾಸುಧಾಕರಸಮಾಕಾರಹಾಸಧುತಭೀಕಾ ಭವಾಬ್ಧಿತರಣೇ
ನೌಕಾ ಕಟಾಕ್ಷಧುತಶೋಕಾ ಮಹಾಮಹಿಮಪಾಕಾರಿಣಾಽಪಿ ವಿನುತಾ ।
ಏಕಾಮ್ಬಿಕಾ ಸಕಲಲೋಕಾವಲೇರಚಲತೋಕಾಯಿತಾಖಿಲಘನ-
ಶ್ರೀಕಾನತಸ್ಯ ಮಮ ಸಾ ಕಾಲಿಕಾ ಕಮಲನೀಕಾಶದೃಕ್ ದಿಶತು ಶಮ್ ॥ 65॥

ನೀಲಾಲಕಾ ಮಧುರಶೀಲಾ ವಿಧೂತರಿಪುಜಾಲಾ ವಿಲಸವಸತಿಃ
ಲೋಲಾ ದೃಶೋಃ ಕನಕಮಾಲಾವತೀ ವಿಬುಧಲೀಲಾವತೀಪರಿವೃತ ।
ಕಿಲಾಲಜಾಪ್ತಮುಖಹೇಲಾ ಜಿತಾಮೃತಕರೇಮಾತಲೇ ನಿವಸತಾಂ
ಶಾಲಾರುಚಾಮಜಿನಚೇಲಾಽಬಲಾ ಕಪಟಕೋಲಾನುಜಾ ದಿಶತು ಶಮ್ ॥ 66॥

ಅವ್ಯಾದುದಾರತರಪವ್ಯಾಯುಧಪ್ರಭೃತಿಹವ್ಯಾಶಿರ್ಕೀರ್ತಿತಗುಣಾ
ಗವ್ಯಾಜ್ಯಸಮ್ಮಿಲಿತಕವ್ಯಾಶಿಲೋಕನುತಭವ್ಯಾಽತಿಪಾವನಕಥಾ ।
ಶ್ರವ್ಯಾ ಸದಾ ವಿವಿಧನವ್ಯಾವತಾರವರಕವ್ಯಾರಭಟ್ಯಭಿರತಾ
ದಿವ್ಯಾಕೃತಿಸ್ತರುಣವ್ಯಾಭಪಾದಖಿಲಮವ್ಯಾತ್ಮಜಾ ತವ ಕುಲಮ್ ॥ 67॥

ದೋಷಾಕರಾರ್ಭಕವಿಭೂಷಾ ಕಟಾಕ್ಷಧುತದೋಷಾ ನಿರನ್ತರಮನ -
ಸ್ತೋಷಾ ಪರಾ ಕಲುಷಿಕಾಷಾಯಧಾರಿಯತಿವೇಷಾಽನವಾಪ್ಯಚರಣಾ ।
ಭಾಷಾವಧೂದಯಿತಶೇಷಾಹಿಶಾಯಿವಿನುತೈಷಾ ವಿಷಾದಶಮನೀ
ಪೋಷಾಯ ಪಾಪತತಿಶೋಷಾಯ ಚಾಸ್ತು ಕುಲಯೋಷಾ ಭವಸ್ಯ ಭವತಾಮ್ ॥ 68॥

ವನ್ದಾರುಸಾಧುಜನಮನ್ದಾರವಲ್ಲಿರವಿನ್ದಾಭದೀರ್ಘನಯನಾ
ಕುನ್ದಾಲಿಕಲ್ಪರದಬೃನ್ದಾ ಪದಾಬ್ಜನತಬೃನ್ದಾರಕೇನ್ದುವದನಾ ।
ಮನ್ದಾ ಗತಾವಲಮಮನ್ದಾ ಮತೌ ಜಿತಮುಕುನ್ದಾಸುರಪ್ರಶಮನೀ
ನನ್ದಾತ್ಮಜಾ ದಿಶತು ಶಂ ದಾರುಣಾಧತತಿಭಿನ್ದಾನನಾಮನಿವಹಾ ॥ 69॥

ಶ್ಯಾಮಾ ಕದಮ್ಬವನಧಾಮಾ ಭವಾರ್ತಿಹರನಾಮಾ ನಮಜ್ಜನಹಿತಾ
ಭೀಮಾ ರಣೇಷು ಸುರಭಾಮಾವತಂಸಸುಮದಾಮಾನುವಾಸಿತಪದಾ ।
ಕಾಮಾಹಿತಸ್ಯ ಕೃತಕಾಮಾ ಕಿಲಾಲಮಭಿರಾಮಾ ರಮಾಲಯಮುಖೀ
ಕ್ಷೇಮಾಯ ತೇ ಭವತು ವಾಮಾ ಕದಮ್ಬಕಲಲಾಮಾಯಿತಾ ಭಗವತೀ ॥ 70॥



ಅಷ್ಟಮಂ ದಶಕಮ್ (ದ್ರುತವಿಲಮ್ಬಿತವೃತ್ತಮ್)

ಜಲರುಹಂ ದಹರಂ ಸಮುಪಾಶ್ರಿತಾ ಜಲಚರಧ್ವಜಸೂದನಸುನ್ದರೀ ।
ಹರತು ಬೋಧದೃಗಾವರಣಂ ತಮೋ ಹೃದಯಗಂ ಹಸಿತೇನ ಸಿತೇನ ಮೇ ॥ 71॥

ನಮದಮರ್ತ್ಯಕಿರೀಟಕೃತೈಃ ಕಿಣೈಃ ಕಮಠಪೃಷ್ಠನಿಭೇ ಪ್ರಪದೇಽಂಕಿತಾ ।
ಅಜಿನಚೇಲವಧೂರ್ವಿದಧಾತು ವೋ ವೃಜಿನಜಾಲಮಜಾಲಮವಿಕ್ರಮಮ್ ॥ 72॥

ಲಲಿತಯಾ ನತಪಾಲನಲೋಲಯಾ ಪ್ರಮಥನಾಥಮನೋಹರಲೀಲಯಾ ।
ಕಿರಿಮುಖೀಮುಖಶಕ್ತ್ಯುಪಜೀವ್ಯಯಾ ವಿದಿತಯಾದಿತಯಾ ಗತಿಮಾನಹಮ್ ॥ 73॥

ಅಮೃತದೀಧಿತಿಪೋವತಂಸಯಾ ಕೃತಪದಾನತಪಾಪನಿರಾಸಯಾ ।
ಗತಿಮದರ್ಧನರಕೃತಿಚಿತ್ರಯಾ ಭುವನಮೇವ ನ ಮೇ ಕುಲಮಾರ್ಯಯಾ ॥ 74॥

ಅಗಣಯಂ ನ ಚ ಗೋಷ್ಪದವದ್ಯದಿ ತ್ರಿಭುವನಂ ಕುತಲೇ ನ ತರಾಮಿ ಕಿಮ್ ।
ಶರಣವಾನಹಮುತ್ತಮಭಾವಯಾ ಗಿರಿಜಯಾರಿಜಯಾವಿತದೇವಯಾ ॥ 75॥

ಸಕರುಣಾ ಕುಶಲಂ ತವ ರೇಣುಕಾತನುರುಮಾ ತನುತಾದುದಿತೋ ಯತಃ ।
ಯುಧಿ ಮುನಿರ್ವಿದಧೌ ಪರಶುಂ ದಧಜ್ಜನಪತೀನಪತೀವ್ರ ಭುಜಾಮದಾನ್ ॥ 76॥

ದಶರಥಾತ್ಮಜಪೂಜಿತಮೀಶ್ವರಂ ವಿದಧತೀ ರತಿನಾಥವಶಂ ಗತಮ್ ।
ದಿಶತು ವಃ ಕುಶಲಂ ನಗವರ್ಧಿನೀ ಹರಿಹಯಾರಿಹಯಾನ ಮೃಗೇಶ್ವರಾ ॥ 77॥

ಜನನಿ ಶುಮ್ಭನಿಶುಮ್ಭಮಹಾಸುರೋನ್ಮಥನ ವಿಶ್ರುತವಿಕ್ರಮಯಾ ತ್ವಯಾ ।
ಜಗದರಕ್ಷ್ಯತ ಗೋಪಕುಲೇಶಿತುಃ ತನುಜಯಾನುಜಯಾರ್ಜುನಸಾರಥೇಃ ॥ 78॥

ಚರಣಯೋರ್ಧೃತಯಾ ವಿಜಯಾಮಹೇ ಜಗತಿ ಮಾರರಿಪುಪ್ರಿಯಭಾಮಯಾ ।
ಶಶಿಕಲಾಮಲಮನ್ದರಹಾಸಯಾ ನಗಜಯಾ ಗಜಯಾನವಿಲಾಸಯಾ ॥ 79॥

ಇಮಮಗಾಧಿಪನನ್ದಿನಿ ಕಲ್ಕಿನಂ ರುಷಮಪೋಹ್ಯ ಹರಸ್ಯ ವಿಲೋಕಿತೈಃ ।
ಕಲುಷನಾಶನಭೀಮದೃಶೋಲ್ಲಸನ್ಮದನಕೈರವಕೈರವಲೋಚನೇ ॥ 80॥



ನವಮಂ ದಶಕಮ್ (ಆರ್ಯಾವೃಯ್ತ್ತಮ್)

ಸ ಜಯತಿ ಪುಣ್ಯಕುಲೇಷು ಭ್ರಾಮ್ಯನ್ ಗಣನಾಥಮಾತುರಾಲೋಕಃ ।
ಯಮನುಚರತೋ ಜನಾರ್ದನಕುಲತರುಣೀ ದೇವತಾ ಚ ಗಿರಾಮ್ ॥ 81॥

ಕಸ್ಯ ಪ್ರಬಲಪ್ರತಿಭಟಭುಜಕಂಡೂವಾರಣಂ ಮಹದ್ವೀರ್ಯಮ್ ।
ಕಸ್ಯ ಗಿರಾಮಿಹ ಸರ್ಗೋ ಯುಗಸ್ಯ ಪರಿವರ್ತನೇಽಪಿ ಪಟುಃ ॥ 82॥

ಕಸ್ಯ ಪುನರನ್ತರಾತ್ಮನಿ ಸಂಗಸಹಸ್ರೈರಚಾಲಿತಾ ನಿಷ್ಠಾ ।
ಧೂರ್ಜಟಿದಿಯತೇ ಯುಷ್ಮದ್ದೃಗನ್ತಭೃತಮನ್ತರಾ ಧನ್ಯಮ್ ॥ 83॥

ಯಸ್ಯ ನಿದಾನಮವಿದ್ಯಾ ಮಮಕಾರಃ ಪೂರ್ವರೂಪಮಂಕುರಿತಃ ॥

ರೂಪಂ ತಾಪತ್ರಿತಯಂ ಸತ್ಸಂಗಃ ಕಿಂಚಿದುಪಶಾನ್ತಯೈ ॥ 84॥

ಅನ್ತಃಕರಣಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಕೋಪನೋ ವಿಷಯಪಂಚಕಾಭ್ಯಾಸಃ ।
ಮುಕ್ತಿಃ ಸುಷುಪ್ತಿಸಮಯೇ ಪುನರಗಮನಾಯ ಘೋರಾಯ ॥ 85॥

ಲೋಭಾಭಿಲಾಷರೋಷಾಃ ಕಫಮಾರುತಮಾಯವಸ್ತ್ರಯೋ ದೋಷಾಃ ।
ಅರುಚಿಃ ಪಥ್ಯೇ ಭೂಯಸ್ಯನುಬನ್ಧೋಪದ್ರವೋ ಘೋರಃ ॥ 86॥

ತಸ್ಯ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಶಮನಂ ಸಂಸಾರಾಖ್ಯಜ್ವರಸ್ಯ ಭೂರಿಕೃಪೇ ।
ಮೃತ್ಯುಂಜಯಸ್ಯ ಭಾಮಿನಿ ಭೇಷಜಮಾಲೋಕಿತಂ ನಾಮ ॥ 87॥

ಭವದೀಯಸ್ಯ ಭವಾನಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಚರಿತೇ ಕಟಾಕ್ಷಮೇಘಸ್ಯ ।
ಪ್ರಾವೃಟ್ಪರಿತಾಪಹೃತೋ ಭವ್ಯಾಮೃತವರ್ಷಿಣಃ ಕರುಣಾ ॥ 88॥

ರಾಜೋಗ್ರದೃಷ್ಟಿರುಗ್ರೋ ಯುವರಾಜಃ ಸನ್ತತಂ ಮದೋಪೇತಃ ।
ತವ ರಾಜ್ಞಿ ನ ಕರುಣಾ ಚೇದ್ಭುವನಸ್ಯ ಕಥಂ ಶುಭಂ ಭವತು ॥ 89॥

ರಾಜ್ಞಿ ತವ ದೃಷ್ಟಿರವನೇ ವಿನತಾನಾಮಪಿ ಸದೈವ ಖೇಲನ್ತ್ಯಾಃ ।
ತಪತೋಽಪಿ ನಿತ್ಯಮೀಶೋ ಲೋಲೋ ಲಿಲಾಸು ತೇ ಭವತಿ ॥ 90॥



ದಶಮಂ ದಶಕಮ್ (ಶಶಿವದನಾವೃತ್ತಮ್)

ಪದಕಮಲಾಪ್ತ ತ್ರಿಕಲುಷಹರ್ತ್ರೀ ।
ಜಯತಿ ಶಿವೇತಿ ತ್ರಿಭುವನಭರ್ತ್ರೀ ॥ 91॥

ಅಧಿತನುದೃಷ್ಟಿಸ್ತಟಿದಧಿಭೂತಮ್ ।
ಪ್ರಮಥಪತೇಃ ಸಾ ಸುದೃಗಧಿದೈವಮ್ ॥ 92॥

ಸ್ವನಯನವೃತೌ ಸ್ಥಿರಚರಣಾನಾಮ್ ।
ದ್ವಿದಲಸರೋಜೇ ಭಗವತಿ ಭಾಸಿ ॥ 93॥

ದಹರಸರೋಜೇ ನಿಹಿತಪದಾನಾಮ್ ।
ದ್ವಿದಲಸರೋಜಾದವತರಸಿ ತ್ವಮ್ ॥ 94॥

ಅಯಿ ಕುಲಕುಂಡೇ ಧೃತಚರಣಾನಾಮ್ ।
ದಶಶತಪತ್ರಂ ವ್ರಜಸಿ ತಪನ್ತೀ ॥ 95॥

ದಹರಸರೋಜೇ ದೃಶಮಪಿಹಿತ್ವಾ ।
ವಿಷಯಪರಾಣಾಂ ಸ್ಖಲಸಿ ಬಹಿಸ್ತ್ವಮ್ ॥ 96॥

ಸ್ಖಲಸಿ ಯತಸ್ತ್ವಂ ಸ ಭವತಿ ಹೀನಃ ।
ವಿಲಸಸಿ ಯಸ್ಮಿನ್ ಸ ಖಲು ಮಹಾತ್ಮಾ ॥ 97॥

ದೃಶಿ ದೃಶಿ ಚಿತ್ತ್ವಂ ಹೃದಿ ಹೃದಿ ಸತ್ತಾ ।
ಪ್ರತಿನರಶೀರ್ಷಂ ಪ್ರಮದಕಲಾಽಸಿ ॥ 98॥

ತವ ಲಹರೀಷು ತ್ರಿಪುರವಿರೋಧೀ ।
ಕಿಮಿವ ನ ಚಿತ್ರಂ ಜನನಿ ಕರೋತಿ ॥ 99॥

ಹರಶಿರಸೋ ಗೌರ್ಯವಸಿ ಜಗತ್ತ್ವಮ್ ।
ಗಣಪತಿಶೀರ್ಷಾದವ ಮುನಿಭೂಮಿಮ್ ॥ 100॥

॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಭಗವನ್ಮಹರ್ಷಿರಮಣಾನ್ತೇವಾಸಿನೋ ವಾಸಿಷ್ಠಸ್ಯ
ನರಸಿಂಹಸೂನೋಃ ಗಣಪತೇಃ ಕೃತಿಃ ಉಮಾಶತಕಂ ಸಮಾಪ್ತಮ್ ॥
*************


॥ उमाशतकम् ॥

प्रथमं दशकम् (आर्यावृत्तम्)

फुल्लत्वं रविदीधितिनिरपेक्षमुमामुख्याब्जस्य ।
पूर्णं करोतु मानसमभिलाषं पुण्यभूमिजुषाम् ॥ १॥

कैलासवासिनी वा धवलद्युतिबिम्बनिलया वा ।
आकाशान्तरपीठस्थितोत मे देवता भवति ॥ २॥

आकाशान्तरपीठस्थितैव साक्षात्पराशक्तिः ।
तस्या अंशव्यक्ती शशिनि सिताद्रौ च राजन्त्यौ ॥ ३॥

सङ्कल्पवातसङ्गादानन्दरसो घनीभूतः ।
अन्तर्व्यापकशक्तेः समपद्यत ते वपुर्मातः ॥ ४॥

इच्छाविचित्रवीर्यात्तेजःपटलो घनीभूतः ।
अन्तर्व्यापकशक्तेः समपद्यत ते विभोर्गात्रम् ॥ ५॥

इच्छायोगात्तेजसि तव भागः कश्चिदस्तीशे ।
विज्ञानयोगतो मुदि भाग्यस्त्वयि कश्चिदीशस्य ॥ ६॥

सम्राजौ शशभृति यौ गृहवन्तौ यौ च सितगिरिणा ।
तदिदं युवयोर्माया वेषान्तरमिथुनयुगलमुमे ॥ ७॥

यद्यपि विभूतिरधिकं युवयोर्विश्वाम्बिके भवति ।
मिथुने तथाप्यमू वां नेदिष्ठे देवि पश्यामः ॥ ८॥

दम्पत्योर्भगवति वां प्रतिबिम्बौ भास्करे भवतः ।
देहभुवौ भूचक्रस्वप्नप्रव्यक्त्ती सुधामहसि ॥ ९॥

देहे भुवः प्रतिबिम्बः प्राणन्मूलस्य नेदीयान् ।
प्रतिबिम्बव्यक्त्तेश्च स्वप्नव्यक्त्तिश्च नेदिष्ठा ॥ १०॥



द्वितीयं दशकम् (वसन्ततिलकावृत्तम्)

काश्मीरमुन्नतपयोधरकुम्भसीम्नि
स्रिग्धं प्रदिग्धमुमया शरणं ममास्तु ।
भेत्ता पुरामुपरि भस्मन एव धत्ते
रागस्य चिह्नमिव यत्परिरम्भलग्नम् ॥ ११॥

अस्माकमम्बुदघनस्तनितोपमेषु
हेरम्बबृंहितविभूतिषु भाषितेषु ।
सिद्धोद्यमानमतिलङ्ध्य निजापदानं
बद्धश्रुतिर्भवतु भर्गगृहस्य नेत्री ॥ १२॥

सन्देह एष मम चन्द्रकलाधरस्य
शुद्धान्तसुन्दरि मनांसि सतां तवाङ्ध्रिः ।
शुद्धानि किं विशति किन्नु भजन्ति शुद्धिम्
अङ्ध्रे प्रवेशमनु तानि विधूय पङ्कम् ॥ १३॥

त्रैलोक्यपालनविधायि विकस्वराब्ज-
शोभाविडम्बि मणिपीठतटीविलम्बि ।
क्षेमप्रदायि हृदये चरणं न्यधायि
किंवा न ते नगसुते यदि यं विपन्नः ॥ १४॥

विघ्नानि यन्मुहुरिदं हृदयं चलं यत्
सौख्यं न किञ्चिदपि यद्यदुपर्यसौख्यम् ।
त्वामाश्रितस्य च ममाखिललोकराज्ञी
मत्तः परो जगति को मनुजेषु कल्की ॥ १५॥

मा भून्निदेशवचनं नयनाञ्चलस्य
माभूत्प्रसारणमयि त्यज निर्दयत्वम् ।
अङ्गीकुरु स्तुतगुणे चरणाम्बुजं ते
ध्यातुं तदेव बहु मे भुवनस्य मातः ॥ १६॥

कामं ददातु न दादतु मनो धिनोतु
नो वा धिनोतु नयताद्दिवमन्यतो वा ।
आत्मर्पितोऽयगजापदपङ्कजाय
किं काङ्क्षते प्रतिफलं विपुलोऽनुरागः ॥ १७॥

पादं ददासि मनसे किनु पापिनो मे
पारिप्लवाय भुवनाधिकवासनाय ।
दूरे स तावदचलेन्द्रकुमारिका मे
देवि प्रणाममुररीकुरु तावताऽलम् ॥ १८॥

आराधनं तव भवानि यथाविधानं
कर्तुं कुलाचलकुमारि न परयामि ।
पादार्विन्दयुगमेव तवानतोऽहं
पापाकुलः शरणमीश्वरि काङ्क्षमाणः ॥ १९॥

बद्धव्रता प्रणतपापनिवारणे त्वं
बद्धाञ्जलिश्च बहुपापसमाकुलोऽहम् ।
कर्तव्यमद्रितनये निपुणं विमृश्य
निर्धारयात्र न यथा यशसो विलोपः ॥ २०॥



तृतीयं दशकम् (पृथ्वीवृत्तम्)

व्रतं तव विदन्हृदि प्रणतपापनाशे कृतं
फलप्रवणपातकप्रमथितोऽपि नास्म्याकुलः ।
भवामि शिरसा नतस्तव भवानि पादाम्बुजं
व्रतस्य परिपालने यदि मतिर्गतिर्मे भव ॥ २१॥

तपश्चरितुमुत्तमं प्रयतितं मयानेकदा
परन्तु बहुलैरधैः परिणतैर्वृतोऽध्वा मम ।
अयं मम दृढोऽञ्जलिस्तनुवियोगकालावधि -
र्यदि त्वमचलव्रतास्यचलकन्यके मामव ॥ २२॥

अजेयबहुपापभृद्भुवि जनिष्यमाणः खलः
कमीशदयिते पुरा न विदितस्तवायं जनः ।
व्रतं कृतमिदं त्वया परमसाहसोपेतया
क्वा वा जननि योषितां जगति दीर्घमालोचनम् ॥ २३॥

इहापुरधमर्षणान्ययश एव भूत्वा मुधा
व्यलोकि नियमैस्तथा न बहुलैश्चा कश्चिज्जयः ।
स्थिरं न मदधक्षये मदधतेजसा भूयसा
व्रतं च तव कुण्ठितं यदि ममैव कीर्तिः परा ॥ २४॥

क्षये यदि मदेनसामसुकरे न धीरं मनो
न ते नगपतेः सुते किमपि चिन्त्यमेतत्कृते ।
व्रतं विसृज तन्मुधा ननु वधूस्वभावात्कृतं
स्थिरीभवतु दुर्विधिर्भुवि तव प्रसदाद्बली ॥ २५॥

कृतं परमयत्नश्चिरमनुज्झितं श्रद्धया
भृतं बहुविधोद्यमैरविजितं महापातकैः ।
गतं धनतरं यशो जयति पापजातं मम्
व्रतं च तव तादृशं जननि कस्य वा स्याज्जयः ॥ २६॥

मदीयदुरितावलिप्रलयकालकादम्बिनी
मदोन्नतविजृम्भणं वृजनभङ्गबद्धव्रते ।
भवप्रियतमे निजप्रबलहुङ्कृतिप्रोद्धत -
प्रभञ्जनमहौजसा शमय पालयात्मव्रतम् ॥ २७॥

अधक्षयविधौ तु ते परिणता परीपक्वता
विभेदकथनं कथं पॄथुलवैभवे युज्यते ।
इदं तव विगर्हणं परिणतैनसं वा स्तुति -
र्मनो यदि मृडानि ते जगति साध्यमेवाखिलम् ॥ २८॥

सहस्रनयनादिभिः सुरवरैः समाराधिता
सहस्रकिरणप्रभा सितमरीचिशीता मम ।
सहस्रदलपङ्कजे कृतनिकेतना देहिनां
सहस्रदललोचना दुरितसन्ततिं कृन्ततु ॥ २९॥

सरोजभवसंस्तुता सकललोकराज्येश्वरी
करोपमितपल्लवा करुणयान्तरुल्लोलिता ।
उरोरुहभरालसा मयपुरारिसम्मोहिनी
करोतु मदघक्षयं कुमुदलोचना काचन ॥ ३०॥



चतुर्थं दशकम् (शार्दूलविक्रीडितवृत्तम्)

कालाम्भोधरचारुसान्द्रकबरि पूर्णेन्दुबिम्बानना
ताटङ्कद्युतिधौतगण्डफलका ताम्बूलरक्ताधरा ।
प्रालेयद्युतिबालकेन रचितोत्तंसा हराङ्कासना
शान्ता नूतनपल्लवाभचरणा भूत्यै शिवा चिन्त्यते ॥ ३१॥

श्रीपादं तवशैलराजदुहितः भास्वत्करास्फालन -
प्रोद्भुद्धाम्बुजसुन्दरं श्रुतिवधूचूडातटीलालितम् ।
वन्दन्तां त्रिदिवौकसो वशमितः संवाहयत्वीश्वरो
योगी ध्यायतु वन्दिवद्भगवति प्रस्तौति सोऽयं जनः ॥ ३२॥

यस्याश्चामरधारिणी सरसिजप्रासादसञ्चारिणी
वाग्देवी हृदयेश्वरप्रभृतयो नाकौकसः किङ्कराः ।
देवः कैरवबन्धुकोरकधरो लीलासहायः सखा
तस्याः पादसरोजवन्दिपदवीं पाप्तोऽस्म्यहं भाग्यतः ॥ ३३॥

पादस्य क्रियते क्षणान्तकतिचन ध्यानं जगद्धात्रि ते
यत्तस्येभघटाकुलाङ्गनमहीश्रीर्नानुरुपं फलम् ।
नोद्गारो मधुमाधुरिमदमुषां स्वाभाविको वा गिरां
साधीयस्तु फलं यदीश्वरि पुनर्ध्यातुं मतिर्जायते ॥ ३४॥

देवि त्वच्चरणारविन्दयुगलध्यानस्य केचित्फलं
मन्यन्ते रथवाजिसामजवधूसौधादिरूपां श्रियम् ।
पीयूषद्रवसारवैभवमुषां वाचां परे पाटवं
प्राज्ञाः साधनमादितः परिणतौ पाहुः फलं तत्स्वयम् ॥ ३५॥

लोभः कुत्रचिदस्ति कुत्रचिदसौ रोषः परं भीषणः
कुत्राप्येष मनोभवोऽतिमलिने स्वान्ते निशान्ते मम ।
एतस्याप्यहहाद्रिराजतनुजे कोणे त्वदीयं पदं
खेटीमस्तकलालितं शुचितमं वाञ्छामि कर्तुं खलः ॥ ३६॥

कन्दर्पेण निवारितं प्रहसता लोभेन निर्भर्त्सितं
मात्सर्येण तिरस्कृतं मदमहानागेन चाऽभिद्रुतम् ।
दुर्भ्रान्त्या गलहस्ति तं बत पुनः क्रोधेन धूतं बला -
दप्येतत्पदमम्ब ते विशति मे चेतोऽस्य वर्ण्या कृपा ॥ ३७॥

उद्दीप्यन्नखरांशुजालजटिलस्त्वत्पादकण्ठीरवो
यावन्मीलितलोचनः शशिकलाचूडामणेर्वल्लभे ।
तावल्लोभकटिप्रखेलति मुदं पुष्णाति कामद्विपो
रोषद्वीपिपतिश्च गर्जतितरां मन्मानसे कानने ॥ ३८॥

चाञ्चल्यं हृदयस्य नश्यन्ति कथं युष्मत्प्रसादं विना
त्वं वा देवि कथं प्रसीदसि यदि स्थैर्यादपेतं मनः ।
अन्योन्याश्रयदोष एष सुमहानन्यं विधिं स्थापय -
त्यस्माकं वरदे तवोत करुणां निर्हेतुकां जन्तुषु ॥ ३९॥

भक्तिर्मे त्वयि भर्गपत्नि महती ध्यातुं च वाञ्छामि ते
पादाम्भोजयुगं तथापि चलतां चेतो न मे मुञ्चति ।
कामाः सन्ति सहस्रशो नगसुते पश्चाद्ब्रवीम्यग्रतः
चित्तस्य स्थिरतां प्रदेहि करुणा यद्यस्ति ते वस्तुतः ॥ ४०॥



पञ्चमं दशकम् (सुबोधितावृत्तम्)

उडुराजकलाकलापकान्ते सदये सुन्दरि कोमलाङ्गि मातः ।
श्रुतिपद्मदृशावतंसितं ते पदपद्मं प्रतिभातु मानसे मे ॥ ४१॥

अरुणाचलनाथसद्मनाथे चरितं ते चरणस्य धात्रि चित्रम् ।
क्रियतेऽब्जसनाभिनामुना यद्गतपङ्के मुनिमानसे निवासः ॥ ४२॥

चरितं चरणाम्बुजन्मनस्ते परमं विस्मयमातनोति मातः ।
अतिरागवदप्यदो विधते सहवासेन यदन्तरं विरागम् ॥ ४३॥

भवभामिनि कर्मशर्मदातुः भवदीयस्य पदस्य विस्मयाय ।
अपि धूलिविधूसरं विधत्ते यदिदं वीतरजो मनो मुनीनाम् ॥ ४४॥

चरणं जगदम्ब कैटभारिर्यतमानोऽपि ददर्श नैव यस्य ।
स हरस्तव दृश्यते विलग्नश्चरणे चण्डि चराचराधिनाथः ॥ ४५॥

कमलासनकञ्जलोचनादीनवमत्य त्रिदशान्नगेशकन्ये ।
अगुणे रमसे नगेऽत्र शोणे क्व गुणान् पश्यति जातिपक्षपातः ॥ ४६॥

कुसुमादपि कोमलं वपुस्ते हृदयेशस्त्वरुणो गिरिः कठोरः ।
प्रचलाखुतुरङ्गमस्य मातः समनुध्याय बिभेमि चेतसेदम् ॥ ४७॥

यदसौ विहितः सितोऽरुणाद्रिस्तव हासेन सितेन नात्र चित्रम् ।
इदमद्भुतमस्य मानसं यद्विमलं पार्वति नीयतेऽतिरागम् ॥ ४८॥

नवकुङ्कुमरेणुपङ्किलस्य स्मरणात्ते सततं स्तनाचलस्य ।
स्वयमप्यचलो बभूव शोणः शशिधारी जगतं सवित्रि शङ्के ॥ ४९॥

स्मरणादरुणाचलस्य मुक्त्तिः कथमश्लीलकपालभूषणस्य ।
वपुषोऽधर्ममुष्य चेन्नचेतस्तिमिरध्वंसिनि सर्वमङ्गले त्वम् ॥ ५०॥



षष्ठं दशकम् (तूणकवृत्तम्)

गौरि चण्डि कालिके गणाधिनायकाम्बिके
स्कन्दमातरिन्दुखण्डशेखरे परात्परे ।
व्रजनायिके प्रपञ्चराज्ञि हैमवत्युमे
भर्गपत्नि पालयेति गीयतां सदा सखे ॥ ५१॥

वासुदेवमुख्यनित्यदेवमौलिविस्फुर-
द्रत्रजालरश्मिजातरञ्जिताङ्ध्रिपङ्कजे ।
शीतभानुबालचूडचित्तबालडोलिके
शैलपालबालिके सदा वदामि नाम ते ॥ ५२॥

कल्पवल्लि गायतां नितम्बिनीमतल्लिके
नाम ते विपश्चितो निरन्तरं गृणन्ति ये ।
दैत्यजैत्रि लोकधात्रि रात्रिराण्णिभानने
शैलवंशवैजयन्ति जन्तवो जयन्ति ते ॥ ५३॥

आनने त्वदीयनाम पावनाच्च पावनं
यस्य पुण्यपूरुषस्य पूरुषार्धविग्रहे ।
सानुमन्महेन्द्रपुत्रि सम्मदाय भूयसे
बन्धनालयोऽपि तस्य नन्दनं वनं यथा ॥ ५४॥

नामकीर्तनेषु या षडाननस्य षड्विधात्
शब्दतोऽपि भाषितात्पृथक्पदाभिशोभितात् ।
उन्नतैकनादतो गजाननस्य बॄंहितात्
तृप्तिमेति पुत्रयोः समापि सा जयत्युमा ॥ ५५॥

मुग्धमित्रमानसे महान्धकारबन्धुरे
निद्रितमुमां निजे बहिर्गवेषयस्यहो ।
तत्प्रविश्य पश्य वेददीपकेन तां ततः
तारशब्दबोधितां विधाय साधयामृतम् ॥ ५६॥

आदिमो विभोः सुतो यदीयमूलमाश्रितः
कुञ्जराननो बिभर्ति सालतातनौ तता ।
अग्रतो दधाति किञ्चिदम्बुजं मरन्दव -
त्तत्र शक्त्तिरुत्तमा प्रबोधयन्ति तां विदः ॥ ५७॥

द्वादशान्तशायिनी हृदम्बुजान्तरस्थिता
मण्डलद्वयालया सिताद्रिश‍ृगचारिणी ।
सर्वभूतजालभर्तुरासनार्धभागिनी
भूतिमुत्तमां तनोतु भुभृतः सुता तव ॥ ५८॥

क्षत्रमर्दन्प्रसूरसूरिलोकदुर्गमा
दुर्गमाटवीविहारलालसा मदालसा ।
नित्यशक्त्तिपौरुषा ममाङ्घ्रिमूलवासिनः ।
सत्यकीर्तिरार्तिजालहारिणी हरत्वधम् ॥ ५९॥

शक्त्तिधारिणः सवित्रि सर्वशक्त्तिमत्युमे
भक्तिमज्जनोग्रपापनिग्रहे धृतग्रहे ।
देवमौलिरत्नकान्तिधौतपादुकाय ते
सर्वमङ्घ्रये मदियमात्मना सहार्प्यते ॥ ६०॥



सप्तमं दशकम् (मदालसावृत्तम्)

जम्भारिमुख्यसुरसम्भाविता बहुलदम्भात्मनामसुलभा
पुम्भावदृप्तसनिशुम्भादिबन्धुगणशुम्भासुरेन्द्रदमनी
कुम्भापहासिकुचकुम्भानघोरुजितरम्भाऽनुरक्तहृदया
शम्भाविभेन्द्रमुखडिम्भा करोतु तव शं भामिनीमणिरुमा ॥ ६१॥

तारावलीतुलितहारालिशोभिकुचभाराऽलसालसगतिः
धाराधराभकचभारा सुपर्वरिपुवीराभिमानशमनी ।
नीराटकेतुशरधाराभदृष्टिरतिधीरा धराधरसुता
वाराणसीवसति वाराशितूणरतिराराध्यतामयि सखे ॥ ६२॥

ख्याता मुनीन्द्रजनगीता मयूरहयपोताऽतिचित्रचरिता
शीताचलाचिपतिजाता प्रभातयमताताविशेषचरणा ।
पूता पिनाकधरपीताधरा त्रिदिवपातालभूतलजुषां
सा तापजातमविगीताऽखिलं हरतु माता कटाक्षकलया ॥ ६३॥

खण्डामृतद्युतिशिखण्डा महोग्रतरभण्डादिदैत्यदमनी
चण्डाऽनलाढ्यकुलकुण्डालया विहितदण्डा खलाय भुवने ।
शुण्डालभूमिपतितुण्डधिभूततरुषण्डा चलाण्डघटमृत्-
पिण्डायिता सकलपिण्डान्तरस्थमणिभाण्डायिताऽस्तु शरणम् ॥ ६४॥

राकासुधाकरसमाकारहासधुतभीका भवाब्धितरणे
नौका कटाक्षधुतशोका महामहिमपाकारिणाऽपि विनुता ।
एकाम्बिका सकललोकावलेरचलतोकायिताखिलघन-
श्रीकानतस्य मम सा कालिका कमलनीकाशदृक् दिशतु शम् ॥ ६५॥

नीलालका मधुरशीला विधूतरिपुजाला विलसवसतिः
लोला दृशोः कनकमालावती विबुधलीलावतीपरिवृत ।
किलालजाप्तमुखहेला जितामृतकरेमातले निवसतां
शालारुचामजिनचेलाऽबला कपटकोलानुजा दिशतु शम् ॥ ६६॥

अव्यादुदारतरपव्यायुधप्रभृतिहव्याशिर्कीर्तितगुणा
गव्याज्यसम्मिलितकव्याशिलोकनुतभव्याऽतिपावनकथा ।
श्रव्या सदा विविधनव्यावतारवरकव्यारभट्यभिरता
दिव्याकृतिस्तरुणव्याभपादखिलमव्यात्मजा तव कुलम् ॥ ६७॥

दोषाकरार्भकविभूषा कटाक्षधुतदोषा निरन्तरमन -
स्तोषा परा कलुषिकाषायधारियतिवेषाऽनवाप्यचरणा ।
भाषावधूदयितशेषाहिशायिविनुतैषा विषादशमनी
पोषाय पापततिशोषाय चास्तु कुलयोषा भवस्य भवताम् ॥ ६८॥

वन्दारुसाधुजनमन्दारवल्लिरविन्दाभदीर्घनयना
कुन्दालिकल्परदबृन्दा पदाब्जनतबृन्दारकेन्दुवदना ।
मन्दा गतावलममन्दा मतौ जितमुकुन्दासुरप्रशमनी
नन्दात्मजा दिशतु शं दारुणाधततिभिन्दाननामनिवहा ॥ ६९॥

श्यामा कदम्बवनधामा भवार्तिहरनामा नमज्जनहिता
भीमा रणेषु सुरभामावतंससुमदामानुवासितपदा ।
कामाहितस्य कृतकामा किलालमभिरामा रमालयमुखी
क्षेमाय ते भवतु वामा कदम्बकललामायिता भगवती ॥ ७०॥



अष्टमं दशकम् (द्रुतविलम्बितवृत्तम्)

जलरुहं दहरं समुपाश्रिता जलचरध्वजसूदनसुन्दरी ।
हरतु बोधदृगावरणं तमो हृदयगं हसितेन सितेन मे ॥ ७१॥

नमदमर्त्यकिरीटकृतैः किणैः कमठपृष्ठनिभे प्रपदेऽङ्किता ।
अजिनचेलवधूर्विदधातु वो वृजिनजालमजालमविक्रमम् ॥ ७२॥

ललितया नतपालनलोलया प्रमथनाथमनोहरलीलया ।
किरिमुखीमुखशक्त्युपजीव्यया विदितयादितया गतिमानहम् ॥ ७३॥

अमृतदीधितिपोवतंसया कृतपदानतपापनिरासया ।
गतिमदर्धनरकृतिचित्रया भुवनमेव न मे कुलमार्यया ॥ ७४॥

अगणयं न च गोष्पदवद्यदि त्रिभुवनं कुतले न तरामि किम् ।
शरणवानहमुत्तमभावया गिरिजयारिजयावितदेवया ॥ ७५॥

सकरुणा कुशलं तव रेणुकातनुरुमा तनुतादुदितो यतः ।
युधि मुनिर्विदधौ परशुं दधज्जनपतीनपतीव्र भुजामदान् ॥ ७६॥

दशरथात्मजपूजितमीश्वरं विदधती रतिनाथवशं गतम् ।
दिशतु वः कुशलं नगवर्धिनी हरिहयारिहयान मृगेश्वरा ॥ ७७॥

जननि शुम्भनिशुम्भमहासुरोन्मथन विश्रुतविक्रमया त्वया ।
जगदरक्ष्यत गोपकुलेशितुः तनुजयानुजयार्जुनसारथेः ॥ ७८॥

चरणयोर्धृतया विजयामहे जगति माररिपुप्रियभामया ।
शशिकलामलमन्दरहासया नगजया गजयानविलासया ॥ ७९॥

इममगाधिपनन्दिनि कल्किनं रुषमपोह्य हरस्य विलोकितैः ।
कलुषनाशनभीमदृशोल्लसन्मदनकैरवकैरवलोचने ॥ ८०॥



नवमं दशकम् (आर्यावृय्त्तम्)

स जयति पुण्यकुलेषु भ्राम्यन् गणनाथमातुरालोकः ।
यमनुचरतो जनार्दनकुलतरुणी देवता च गिराम् ॥ ८१॥

कस्य प्रबलप्रतिभटभुजकण्डूवारणं महद्वीर्यम् ।
कस्य गिरामिह सर्गो युगस्य परिवर्तनेऽपि पटुः ॥ ८२॥

कस्य पुनरन्तरात्मनि सङ्गसहस्रैरचालिता निष्ठा ।
धूर्जटिदियते युष्मद्दृगन्तभृतमन्तरा धन्यम् ॥ ८३॥

यस्य निदानमविद्या ममकारः पूर्वरूपमङ्कुरितः ॥

रूपं तापत्रितयं सत्सङ्गः किञ्चिदुपशान्तयै ॥ ८४॥

अन्तःकरणं स्थानं प्रकोपनो विषयपञ्चकाभ्यासः ।
मुक्तिः सुषुप्तिसमये पुनरगमनाय घोराय ॥ ८५॥

लोभाभिलाषरोषाः कफमारुतमायवस्त्रयो दोषाः ।
अरुचिः पथ्ये भूयस्यनुबन्धोपद्रवो घोरः ॥ ८६॥

तस्य प्रयच्छ शमनं संसाराख्यज्वरस्य भूरिकृपे ।
मृत्युञ्जयस्य भामिनि भेषजमालोकितं नाम ॥ ८७॥

भवदीयस्य भवानि प्रसिद्धचरिते कटाक्षमेघस्य ।
प्रावृट्परितापहृतो भव्यामृतवर्षिणः करुणा ॥ ८८॥

राजोग्रदृष्टिरुग्रो युवराजः सन्ततं मदोपेतः ।
तव राज्ञि न करुणा चेद्भुवनस्य कथं शुभं भवतु ॥ ८९॥

राज्ञि तव दृष्टिरवने विनतानामपि सदैव खेलन्त्याः ।
तपतोऽपि नित्यमीशो लोलो लिलासु ते भवति ॥ ९०॥



दशमं दशकम् (शशिवदनावृत्तम्)

पदकमलाप्त त्रिकलुषहर्त्री ।
जयति शिवेति त्रिभुवनभर्त्री ॥ ९१॥

अधितनुदृष्टिस्तटिदधिभूतम् ।
प्रमथपतेः सा सुदृगधिदैवम् ॥ ९२॥

स्वनयनवृतौ स्थिरचरणानाम् ।
द्विदलसरोजे भगवति भासि ॥ ९३॥

दहरसरोजे निहितपदानाम् ।
द्विदलसरोजादवतरसि त्वम् ॥ ९४॥

अयि कुलकुण्डे धृतचरणानाम् ।
दशशतपत्रं व्रजसि तपन्ती ॥ ९५॥

दहरसरोजे दृशमपिहित्वा ।
विषयपराणां स्खलसि बहिस्त्वम् ॥ ९६॥

स्खलसि यतस्त्वं स भवति हीनः ।
विलससि यस्मिन् स खलु महात्मा ॥ ९७॥

दृशि दृशि चित्त्वं हृदि हृदि सत्ता ।
प्रतिनरशीर्षं प्रमदकलाऽसि ॥ ९८॥

तव लहरीषु त्रिपुरविरोधी ।
किमिव न चित्रं जननि करोति ॥ ९९॥

हरशिरसो गौर्यवसि जगत्त्वम् ।
गणपतिशीर्षादव मुनिभूमिम् ॥ १००॥

॥ इति श्रीभगवन्महर्षिरमणान्तेवासिनो वासिष्ठस्य

नरसिंहसूनोः गणपतेः कृतिः उमाशतकं समाप्तम् ॥
**********